Σύμφωνα με δημοσίευμα από tanea.gr
Κάθε εργασία που απαιτεί τεχνικές και εξειδικευμένες γνώσεις και δεξιότητες, καταγράφεται στο μυαλό των πολιτών ως τεχνικό επάγγελμα. Σήμερα όμως ο όρος αυτός είναι συνυφασμένος με μια διαφορετική πραγματικότητα, εκείνη όπου πολλοί νέοι επιλέγουν να αγνοήσουν ακόμα και αν τους δίνει απλόχερα ευκαιρίες.
Γιατί όμως, ενώ η αγορά εξακολουθεί να αναζητά νέα χέρια, οι νέοι της γυρνούν την πλάτη; Την απάντηση δίνουν οι ίδιοι οι άνθρωποι του κλάδου, οι οποίοι μιλούν στο tanea.gr, παραθέτοντας την οπτική τους γύρω από τις προκλήσεις και τις ευκαιρίες ενός επαγγελματικού χώρου, που όπως όλα δείχνουν, επιστρέφει δυναμικά σαν δελεαστική επιλογή για τους νέους.
Η αγορά ζητά τεχνίτες, αλλά δεν τους… βρίσκει
Η εικόνα επιβεβαιώνεται ξεκάθαρα και από την επίσημη έρευνα που πραγματοποίησε το Βιοτεχνικό Επιμελητήριο Αθηνών (ΒΕΑ) τον Ιούλιο του 2026: Το 74% των επιχειρήσεων που ρωτήθηκαν δήλωσε ότι αντιμετωπίζει έλλειψη καταρτισμένου προσωπικού. Μάλιστα, το 79% δήλωσε επίσης ότι έχει αναγκαστεί να περιορίσει κάποιες δραστηριότητες λόγω δυσκολίας εύρεσης εργαζομένων.
Σημαντικό εύρημα της έρευνας αποτελεί επίσης το στοιχείο ότι για το 51% το πρόβλημα συνδέεται με τη χαμηλή διαθεσιμότητα προσωπικού, ενώ για το 30% με τη μη έλλειψη εξειδικευμένων δεξιοτήτων.
Δύο διαφορετικές διαδρομές, ένας κοινός προορισμός
Ο Κωνσταντίνος Κυρίτσης, 22 ετών, αποφάσισε να ακολουθήσει το επάγγελμα του ηλεκτρολόγου εσωτερικών εγκαταστάσεων, αφού δεν πέτυχε κάπου στις πανελλήνιες. Όπως αναφέρει ο ίδιος, «δούλεψα ένα χρόνο χωρίς να έχω σπουδάσει και μετά πήγα σε μια ιδιωτική σχολή. Δεν πέρασα κάπου στις πανελλήνιες και ξεκίνησα να δουλεύω με τον θείο μου. Κάταλαβα ότι μου άρεσε το επάγγελμα και αποφάσισα να το ακολουθήσω».
Για τον 25χρονο βοηθό ξυλουργού Χρήστο Τάκα η πορεία στα τεχνικά επαγγέλματα ξεκίνησε από μικρότερη ηλικία, καθώς βοηθούσε τον πατέρα του στην δική του εργασία. «Στην αρχή έκανα τεχνικές εργασίες με τον πατέρα μου, ο οποίος είναι καλουπατζής. Στα 18 ξεκίνησα να σπουδάζω και παράλληλα δίδασκα και δούλευα σε καφετέριες. Εκεί κατάλαβα ότι δεν αντέχεται η εστίαση, αλλά με κρατούσε πίσω το ζήτημα της οικονομικής αποκατάστασης».
«Οι νέοι απομακρύνονται από τη χειρωνακτική εργασία»
Οι απόψεις γύρω από το ζήτημα της υποτίμησης των τεχνικών επαγγελμάτων από τους νέους, διαφέρουν. Όσα λένε οι δύο νεαροί τεχνίτες αναδεικνύουν το γεγονός πως οι νέοι ενδεχομένως υποτιμούν την φύση των τεχνικών επαγγελμάτων, καθώς στη βάση τους επιλέγουν κάποιον εργασιακό κλάδο που δεν ταυτίζεται με την χειρωνακτική εργασία.
Ο Κωνσταντίνος εκτιμά ότι δεν πρόκειται για υποτίμηση, αλλά για επιλογή ευκολότερων επαγγελματικών διαδρομών:
«Οι νέοι δεν υποτιμούν τα τεχνικά επαγγέλματα, αλλά τα αγνοούν γιατί υπάρχουν άλλα που μπορούν να βγάλουν περισσότερα χρήματα, χωρίς να δυσκολευτούν τόσο πολύ».
Ο Χρήστος, αντίθετα, θεωρεί ότι υπάρχει ξεκάθαρη απαξίωση των τεχνικών επαγγελμάτων:
«Οι νέοι υποτιμούν τα τεχνικά επαγγέλματα. Το γεγονός ότι ο κόσμος συγκεντρώνεται στα αστικά κέντρα, απομακρύνεται από τις χειρωνακτικές εργασίες και ανταλλάσσει την εργασία που θα έκανε μόνος του για κάποιο αντίτιμο είναι χαρακτηριστικό της ζωής στην πόλη. Η νέα γενιά δεν έχει γνωρίσει καθόλου την ζωή στην επαρχία. Λόγω του ότι γεννήθηκα στο Ναύπλιο, γνώρισα κάποια πράγματα που οι νέοι των μεγαλοαστικών κέντρων δεν έζησαν ποτέ».
Την άποψη αυτή επιβεβαιώνει και ο πρόεδρος του ΒΕΑ Κωνσταντίνος Δαμίγος, υποστηρίζοντας ότι δεν πρόκειται για ένα πρόβλημα που εμφανίστηκε σήμερα.
«Δεν είναι σημερινό το φαινόμενο. Τα αποτελέσματά του άρχισαν να φαίνονται στην δεκαετή οικονομική κρίση. Μη έχοντας πολλή δουλειά οι νέοι σταμάτησαν να στρέφονται στα τεχνικά επαγγέλματα, με αποτέλεσμα μέσα σε αυτό το διάστημα, να μην έχουν βγει νέοι τεχνίτες στην αγορά εργασίας. Πλέον η ψαλίδα της αγοράς έχει ανοίξει πάρα πολύ και για να καλυφθεί θα υπάρξει τρομερή δυσκολία. Ωστόσο, δεν είναι μόνο ένα φαινόμενο της αγοράς, αλλά η κουλτούρα των γονέων “να σπουδάσει κάτι το παιδί μας”. Η χώρα μας έχει γίνει η μεγαλύτερη βιομηχανία εξαγωγής επιστημόνων και πτυχιούχων».
Μπορούν τα τεχνικά επαγγέλματα να μειώσουν την ανεργία;
Σύμφωνα και με τους δύο νέους, τα τεχνικά επαγγέλματα μπορούν αποτελέσουν λύση στο πρόβλημα της ανεργίας των νέων. «Σίγουρα θα μπορούσε να γίνει κάτι τέτοιο», σημειώνούν αλλά «αυτή τη στιγμή η Ελλάδα εξάγει κατά βάση επιστήμονες».
Την άποψη αυτή υποστηρίζει κατηγορηματικά και ο κ. Δαμίγος, αναφέροντας πως στον κλάδο αυτό ο νέος που επιθυμεί να βρει εργασία δε θα δυσκολευτεί. «Με το που τελειώσει την σχολή, την άλλη μέρα θα δουλεύει», τονίζει προσθέτοντας πως «τα τεχνικά επαγγέλματα δεν είναι ρόδινα και ονειρικά»
Παράλληλα, υπογραμμίζει ότι οι νέοι χρειάζονται και κάποιες γνώσεις επιχειρηματικότητας ώστε να αναπτύξουν τη δική τους επαγγελματική δραστηριότητα. «Δεν είναι δύσκολο να γίνεις ελεύθερος επαγγελματίας, αλλά θα πρέπει να υπάρχει η εκπαίδευση του επιχειρείν» σημειώνει.
Το μεγάλο κενό στα εργατικά χέρια
Με την ζήτηση για τα τεχνικά επαγγέλματα να είναι μεγάλη, η έλλειψη νέων εργατικών χεριών φαίνεται και στην πράξη. «Τα μεγάλα συνεργεία έχουν χέρια. Κλείνουν συγκεκριμένες συμφωνίες με εργάτες και σηκώνουν ολόκληρα κτίρια σε έναν χρόνο. Από την άλλη σε ένα μικρό συνεργείο υπάρχει τεράστιο πρόβλημα», αναφέρει ο Χρήστος.
Ανάλογη είναι και η εμπειρία του Κωνσταντίνου, ο οποίος υπογραμμίζει «Πάντα υπάρχει ζήτηση, αλλά ποτέ προσωπικό. Δεν σταματάει να υπάρχει δουλειά σε αυτό το επάγγελμα, εκτός από ελάχιστες περιπτώσεις».
Ο πρόεδρος του ΒΕΑ προειδοποιεί ότι οι συνέπειες μπορεί να είναι σοβαρές, καθώς «η έλλειψη νέων εργατών μπορεί να επιφέρει και κάποια θετικά αποτελέσματα, αλλά σίγουρα μακροχρόνια θα επίφερει την συρρίκνωσή τους».
Η κοινωνική εικόνα των τεχνιτών
Για το πως αντιμετωπίζει η κοινωνία τους τεχνίτες, οι απόψεις των νέων διαφέρουν. Ο Χρήστος Τάκα θεωρεί ότι το επάγγελμα «δεν απολαμβάνει την αναγνώριση που του αξίζει». Αντιθέτως ο Κωνσταντίνος Κυρίτσης πιστεύει ότι η κοινωνία εκτιμά τους τεχνίτες και τους αποδίδει την αναγνώριση που τους αρμόζει.
«Αυτό που φωνάζουμε εδώ και πολλά χρόνια, είναι να γίνει αδειοδότηση ορισμένων τεχνικών επαγγελμάτων, ώστε να αποκτήσουν και αυτά μια πραγματική οντότητα», επισημαίνει ο κ. Δαμίγος. «Στην Ελλάδα υπάρχει τεράστια διαφορά σε ότι αφορά τις αδειοδοτήσεις επαγγελμάτων σε σχέση με άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Εδώ υπάρχουν όλα κι όλα πέντε επαγγέλματα με άδεια ενώ στην Γερμανία σχεδόν 120», καταλήγει ο ίδιος.
«Δεν είναι λύση ανάγκης αλλά επιλογή προοπτικής»
Παρά τις δυσκολίες, οι νεαροί τεχνίτες που δραστηριοποιούνται στον κλάδο εμφανίζονται αισιόδοξοι. «Σε έναν νέο θα έλεγα να ακολουθήσει το επάγγελμα. Οι προοπτικές είναι άπειρες» τονίζει ο Κωνσταντίνος Κυρίτσης.
Σε παρόμοιο μήκος κύματος ο πρόεδρος της ΒΕΑ τονίζει ότι τα τεχνικά επαγγέλματα σίγουρα θα έχουν άνοδο και πιστεύει ότι είναι μια καλή επιλογή για τους νέους. «Τέτοιου είδους επαγγέλματα δεν είναι λύση ανάγκης, αλλά συνειδητή επιλογή. Αν ένας νέος ακολουθήσει το επάγγελμα του ηλεκτρολόγου, του υδραυλικού, του ψυκτικού, θα έχει σίγουρη δουλειά και θα είναι καλά αμειβόμενος».
Το ίδιο μήνυμα στέλνει προς τους συνομήλικούς του και ο Χρήστος Τάκα και καταλήγει πως «πάντα υπάρχει χρόνος για να μάθουμε κάποια τέχνη».
Διαβάστε Περισσότερα στην ΠΗΓΗ:Read More | https://www.tanea.gr/
Το HellasVoice.gr αποτελεί ένα σύγχρονο ψηφιακό ενημερωτικό μέσο με στόχο την άμεση, αξιόπιστη και πολυθεματική ενημέρωση του κοινού. Με έμφαση στην ελληνική επικαιρότητα αλλά και σε θέματα διεθνούς ενδιαφέροντος, το HellasVoice.gr καλύπτει ένα ευρύ φάσμα ειδήσεων που αφορούν την κοινωνία, την πολιτική, την οικονομία, τον τουρισμό, την υγεία και την καθημερινότητα.
Η πλατφόρμα αξιοποιεί σύγχρονες τεχνολογίες περιεχομένου, συνδυάζοντας επιλεγμένες ειδήσεις από έγκυρες πηγές με πρωτογενές υλικό, προσφέροντας στον αναγνώστη μια ολοκληρωμένη εμπειρία ενημέρωσης. Παράλληλα, δίνεται ιδιαίτερη σημασία στη σωστή δομή των άρθρων, την ταχύτητα φόρτωσης και τη βέλτιστη εμπειρία χρήσης σε κινητές συσκευές.
Στόχος του HellasVoice.gr είναι να αποτελέσει ένα δυναμικό και αξιόπιστο σημείο αναφοράς στον χώρο της ψηφιακής ενημέρωσης, συμβάλλοντας στη διάδοση της πληροφορίας με διαφάνεια, συνέπεια και σεβασμό προς τον αναγνώστη.