Σύμφωνα με δημοσίευμα από tanea.gr
Το βράδυ της 26ης Σεπτεμβρίου του 2000, η Νατάσα Μιχαηλίδου θα ταξίδευε από τον Πειραιά στη σχολή της στη Σάμο για την έναρξη των μαθημάτων. Hταν ένα ταξίδι που η 21χρονη τότε φοιτήτρια έκανε συχνά. Εκείνη τη φορά όμως τα πράγματα θα εξελίσσονταν διαφορετικά. Το πλοίο «Εξπρές Σάμινα» ναυάγησε ανοιχτά της Πάρου, αφήνοντας πίσω 81 θύματα, σε μία από τις σοβαρότερες ναυτικές τραγωδίες στην ιστορία της χώρας.
Η Ν. Μιχαηλίδου και ο σύντροφός της ήταν δύο από τους επιζώντες. Το μοιραίο βράδυ του Σεπτεμβρίου δεν ήταν η πρώτη φορά που οι δυο τους ταξίδευαν με το συγκεκριμένο πλοίο. Ωστόσο, όπως λέει, αρχικά δεν το αναγνώρισαν. «Είχε κάνει κάποιου τύπου ανακαίνιση, είχε αλλάξει και όνομα, είχαν αλλάξει κάποια πράγματα, φαινόταν πιο καινούργιο και καθαρό», σημειώνει, μιλώντας στα «ΝΕΑ», σχεδόν 26 χρόνια μετά το ναυάγιο.
Η επιζήσασα περιγράφει ότι η κατάσταση στο εσωτερικό του «Σάμινα» ήταν η συνηθισμένη και τίποτα δεν προμήνυε το τι θα ακολουθούσε. Το πλοίο ήταν τότε ηλικίας 34 ετών και επρόκειτο να αποσυρθεί σε τρεις μήνες. Το βράδυ του δυστυχήματος θα ακολουθούσε τη διαδρομή Πειραιάς – Πάρος – Νάξος – Ικαρία – Σάμος – Πάτμος – Λειψοί. Συνολικά, επέβαιναν σε αυτό 533 άτομα – 472 επιβάτες και 61 πλήρωμα.
Η πρόσκρουση
Εκείνο το βράδυ ήταν μία από τις ελάχιστες φορές που η Νατάσα Μιχαηλίδου και ο σύντροφός της αποφάσισαν να κλείσουν καμπίνα. Η γυναίκα θυμάται εκείνες τις στιγμές: «Πηγαίνουμε να κοιμηθούμε και ούτε καν στο μισάωρο ακούγεται ένας κρότος σαν να έχουμε τρακάρει κάπου. Σβήνουν τα φώτα, οπότε εκεί είναι η στιγμή που αρχίζουμε να κινητοποιούμαστε λίγο για να δούμε τι έχει συμβεί».
Το «τρακάρισμα» στο οποίο αναφέρεται ήταν η πρόσκρουση του πλοίου με ταχύτητα 18 κόμβων στις νησίδες Πόρτες, περίπου στις 10.15 το βράδυ. Ως αποτέλεσμα, υπέστη ρήγμα στα δεξιά ύφαλά του, μήκους περίπου τριών μέτρων, και ξεκίνησε να παίρνει κλίση. Βυθίστηκε σε λιγότερο από 25 λεπτά.
Στο μεταξύ, στο σαλόνι του «Σάμινα» επικρατούσε πανικός. «Δεν υπήρχε κάποιος υπεύθυνος να ρωτήσουμε. Βρήκαμε έναν καμαρότο, αλλά ούτε εκείνος ήξερε να μας απαντήσει. Δεν είχε βγει κάποια ανακοίνωση από τα μεγάφωνα, δεν υπήρχε ενημέρωση. Είχε πέσει το ρεύμα και το καράβι είχε ξεκινήσει να παίρνει κλίση», θυμάται σήμερα η Μιχαηλίδου.
Βουτιά στα νερά του Αιγαίου
Περιγράφει πως όλα συνέβησαν πολύ γρήγορα – ή έτσι της φαινόταν. Ο τότε σύντροφός της – και πλέον σύζυγός της – θυμήθηκε ότι στην καμπίνα υπήρχαν κάποια σωσίβια. Oταν τα έφερε, τα φόρεσαν και οι δύο. «Βγήκαμε στο κατάστρωμα, όπου εκεί γλίστρησα, χτύπησα σε μια κολόνα και λιποθύμησα. Eσπασα και τα δόντια μου επειδή έπεσα σε κάποια κάγκελα του καταστρώματος», λέει. Αμέσως τη σήκωσε ο σύντροφός της και βρήκε τις αισθήσεις της. Οι επιλογές των δύο, όμως, ήταν πλέον περιορισμένες.
«Μου λέει “έλα, θα πηδήξουμε μαζί”, επειδή με έβλεπε αρκετά τρομαγμένη. Εγώ δεν ήθελα. Τελικά, με το “τρία” πήδηξα εγώ πρώτη, ενώ είχαμε πει ότι θα πέσουμε μαζί. Hθελε να βεβαιωθεί ότι θα πηδήξω».
Μέσα στο νερό, το ζευγάρι χωρίστηκε. Η Μιχαηλίδου βρέθηκε δίπλα σε κάποιον άλλο ναυαγό – έναν στρατιωτικό από τη Σάμο –, με τον οποίο κολύμπησαν μαζί μέχρι να τους εντοπίσουν οι βάρκες των ψαράδων που είχαν σπεύσει να βοηθήσουν από την Πάρο. Σε αυτό το σημείο έχει να μοιραστεί μια κινηματογραφική σκηνή: «Γυρίζοντας το κεφάλι μου πίσω κάποια στιγμή, το πλοίο είχε εξαφανιστεί, είχε βουλιάξει τελείως».
Τα συναισθήματα πάνω στη βάρκα που τους έσωσε ήταν φόβος, κρύο και εξάντληση. Μεταφέρθηκαν στο Ιατρικό Κέντρο του νησιού, όπου τους έδωσαν ρούχα να φορέσουν. Τότε η Μιχαηλίδου επικοινώνησε και με τους γονείς της για να τους ενημερώσει ότι είναι ασφαλής. Eπειτα, φιλοξενήθηκαν από τους Παριανούς.
Το συλλογικό τραύμα
Oπως λέει σήμερα στα «ΝΕΑ», η εμπειρία αυτή δεν της άφησε κάποια φοβία αναφορικά με τη θάλασσα – σε αντίθεση με άλλους επιζώντες. «Μου άφησε όμως μια ευαισθησία γενικότερα σε τέτοιες καταστροφές. Oταν έγινε αυτό με τα Τέμπη, κάθισα και έψαξα στο Iντερνετ τα ονόματα των ανθρώπων που σκοτώθηκαν στο “Σάμινα”. Σίγουρα ξυπνάει κάποιες μνήμες».
Δεν είναι, όμως, μόνο αυτό. Η επιζήσασα του ναυαγίου αναφέρει ότι τόσο η προσωπική της ιστορία όσο και άλλα τραγικά γεγονότα που ακολούθησαν, της έχουν δημιουργήσει ένα βασικό αίσθημα: την έλλειψη εμπιστοσύνης προς τους θεσμούς και τις Αρχές.
«Δηλαδή έγινε αυτό που έγινε με το “Σάμινα” και τι; Μπήκαν κάποιοι φυλακή. Εκείνο το βράδυ, αν δεν κάνω λάθος, δεν μπόρεσαν να ανοίξουν οι σωστικές λέμβοι γιατί ήταν παλιές, δεν λειτούργησε ο μηχανισμός. Δεν νομίζω ότι είχαν γίνει σωστοί έλεγχοι αναφορικά με την ασφάλεια, ούτε νομίζω ότι έχει αλλάξει κάτι σχετικά με αυτό».
Και βέβαια αυτό το μοτίβο είναι κάτι που βλέπει και στις μεταγενέστερες τραγωδίες: «Αν μου πεις “θα μπεις σε τρένο να ταξιδέψεις;”, θα σας πω “όχι”, ούτε θα πάρω το παιδί μου».
Διαβάστε Περισσότερα στην ΠΗΓΗ:Read More | https://www.tanea.gr/
Το HellasVoice.gr αποτελεί ένα σύγχρονο ψηφιακό ενημερωτικό μέσο με στόχο την άμεση, αξιόπιστη και πολυθεματική ενημέρωση του κοινού. Με έμφαση στην ελληνική επικαιρότητα αλλά και σε θέματα διεθνούς ενδιαφέροντος, το HellasVoice.gr καλύπτει ένα ευρύ φάσμα ειδήσεων που αφορούν την κοινωνία, την πολιτική, την οικονομία, τον τουρισμό, την υγεία και την καθημερινότητα.
Η πλατφόρμα αξιοποιεί σύγχρονες τεχνολογίες περιεχομένου, συνδυάζοντας επιλεγμένες ειδήσεις από έγκυρες πηγές με πρωτογενές υλικό, προσφέροντας στον αναγνώστη μια ολοκληρωμένη εμπειρία ενημέρωσης. Παράλληλα, δίνεται ιδιαίτερη σημασία στη σωστή δομή των άρθρων, την ταχύτητα φόρτωσης και τη βέλτιστη εμπειρία χρήσης σε κινητές συσκευές.
Στόχος του HellasVoice.gr είναι να αποτελέσει ένα δυναμικό και αξιόπιστο σημείο αναφοράς στον χώρο της ψηφιακής ενημέρωσης, συμβάλλοντας στη διάδοση της πληροφορίας με διαφάνεια, συνέπεια και σεβασμό προς τον αναγνώστη.