Σύμφωνα με δημοσίευμα από tanea.gr
Πολύ πριν γίνει παράσταση, ο χορός είναι μια υπόσχεση. Οτι ένα σώμα μπορεί να αφηγηθεί κάτι που οι λέξεις αδυνατούν να συλλάβουν. Αυτήν την υπόσχεση θα επιχειρήσουν να κρατήσουν οι σπουδαστές της Ανώτερης Επαγγελματικής Σχολής Χορού της Εθνικής Λυρικής Σκηνής που ανεβάζουν στις 13 και 14 Ιουνίου την παράσταση «Metamorphosis». Ολοκληρώνοντας έναν ακόμα κύκλο σπουδών, οι εκκολαπτόμενοι χορευτές υπό την καθοδήγηση του διευθυντή σπουδών της σχολής Γιώργου Μάτσκαρη, θα δοκιμαστούν σε τέσσερις χορογραφίες. Η σπονδυλωτή παράσταση θ’ ανοίξει με τη νεοκλασική χορογραφία «Hommage» των Ελιζαβέτας Μπάσοβα και Φώτη Διαμαντόπουλου και θα συνεχιστεί με το «With Love and All That» του Σιρίλ Μπαλντί, το «Between States» της σπουδάστριας Δανάης Αικατερίνης Μητσιάνη και το «Gran Bolero» του Χεσούς Ρούμπιο Γκάμο. Ο ισπανός χορογράφος για την περίσταση, επέλεξε να αναβιώσει ένα απόσπασμα 22 λεπτών από το βραβευμένο έργο του 2020 με τους νεαρούς χορευτές που βρίσκονται ανάμεσα στη μαθητεία και την καλλιτεχνική ενηλικίωση.
«Κάτι που μοιραζόμαστε»
«Είναι όμορφο να πηγαίνεις σ’ ένα νέο μέρος με ανθρώπους που δεν έχουν καμία μνήμη του έργου γιατί δεν το έχουν κάνει και να προσπαθείς να τους μεταδώσεις αυτό που εκείνη τη στιγμή εσύ θεωρείς σημαντικό. Και να βλέπεις ότι όσα έκανες τότε σ’ εκείνο το μέρος, μ’ εκείνους τους ανθρώπους κι εκείνη την επιθυμία έχει μείνει γραμμένο στη χορογραφία κι όταν το μεταδίδεις στη νέα ομάδα αυτοί που το ερμηνεύουν εμποτίζονται, γεμίζουν με κάτι από αυτό.
Χωρίς να τους λες πολλές ερμηνείες ή να εξηγείς πολύ το κόνσεπτ του έργου, μόνο εκτελώντας την παρτιτούρα, αναδύεται η αίσθηση που βρισκόταν από κάτω. Αυτό μου φαίνεται ότι μιλάει για μια ανθρώπινη ουσία, κάτι που μοιραζόμαστε. Μια δυνατότητα που έχει ο χορός να κατανοεί ή να αισθάνεται πράγματα μέσω της τοποθέτησης του σώματος σε συγκεκριμένες δράσεις που είναι παγκόσμιες», αναφέρει ο Χεσούς Ρούμπιο Γκάμο μιλώντας στο «Νσυν».
Το «Gran Bolero» σύμφωνα με τον δημιουργό του είναι ένα έργο έντονο, ζητήματα όπως η προσπάθεια, η αντοχή και η μεταμόρφωση επιστρέφουν διαρκώς. «Η αντοχή είναι κάτι που βιώνουμε ως χορευτές όλη την ώρα. Από τη στιγμή που κάποιος βλέπει έναν άλλον να χορεύει κι αποφασίζει ότι θέλει να νιώσει όπως εκείνος, ξεκινάει μια πορεία αναζήτησης. Κι αυτή η αίσθηση μπορεί να έρθει πολύ νωρίς, με σχεδόν τίποτα, όταν αρχίζεις να χορεύεις, αλλά μετά χάνεται. Μπορεί να περάσουν χρόνια μέχρι να την ξαναβρείς. Κι εκεί, υπάρχει μια πράξη αντίστασης. Γιατί όταν έχεις αγγίξει, έστω και λίγο, μια κατάσταση ελευθερίας ή ευχαρίστησης που δεν μπορείς καν να ονομάσεις, θέλεις να επιστρέψεις εκεί. Και γι’ αυτό, όσο νέος κι αν είσαι, έχεις ήδη σχετιστεί με αυτήν την αίσθηση. Μου αρέσει να βλέπω αυτό το έργο που μιλάει για την αντίσταση και την εμμονή να εκτελείται από τη νέα γενιά. Είναι όμορφο να βλέπεις ότι το καταλαβαίνουν αμέσως, χωρίς να χρειάζεται να εξηγήσεις πολλά», επισημαίνει ο χορογράφος.
Η ευαισθησία των χορευτών
Κατά τη διάρκεια των προβών, η επαφή του ιδίου με τους νέους χορευτές δεν λειτουργεί απλώς ως μια διαδικασία καθοδήγησης αλλά ως μια ζωντανή ανταλλαγή ενέργειας και ιδεών. Μέσα από την κοινή τους δουλειά, αναδύεται μια γενιά ερμηνευτών της ορχηστρικής τέχνης που δεν φοβάται την ένταση, την επανάληψη και την ομαδικότητα, αλλά τις μετατρέπει σε δημιουργικό υλικό.
«Η καλλιτεχνική τους προσωπικότητα είναι κάτι που με μαγεύει και που χρειάζομαι στη διαδικασία της παράστασης. Να είμαι ερωτευμένος με την ευαισθησία των χορευτών γιατί αυτό με κινητοποιεί να συνεχίσω να έχω περιέργεια για το πώς αυτοί οι άνθρωποι κατανοούν ή προτείνουν τη σχέση με την κίνηση, με το σώμα κι αυτό ανοίγει πολλές πόρτες. Ακόμα και το να προσπαθείς να κατανοήσεις ή να πλησιάσεις τις ιδιαίτερες ευαισθησίες σε σχέση με την κίνηση είναι ήδη μια τεράστια διαδικασία. Μετά, είναι πολύ ενδιαφέρον να βλέπεις πώς αν το έργο είναι ομαδικό και χρειάζεται ευαισθησία σε ορισμένες ενότητες, υπάρχει μια ένταση. Πώς δημιουργείς συμφωνίες χωρίς να συνθλίβεις τις ατομικές ευαισθησίες.
Αυτό είναι κάτι που ο χορός μπορεί να προσεγγίσει εξαιρετικά καλά, αυτήν την ένταση ανάμεσα στην υποταγή και την ελευθερία», υπογραμμίζει ο Χεσούς Ρούμπιο Γκάμο και καταλήγει: «Τα παιδιά αυτά με κάνουν αισιόδοξο για το μέλλον του σύγχρονου χορού. Γιατί νιώθω ότι υπάρχει ακόμα η ανάγκη να ενσαρκώνουμε τα πράγματα, να τους δίνουμε μορφή μέσω της κινητικότητας του σώματος. Αλλά και η ανάγκη για σύσπαση, άλμα, περιστροφή και τσαλάκωμα. Ολες αυτές οι βασικές δράσεις που κάνουν το άυλο να γίνεται αναγνωρίσιμο μέσω του σώματος».
Info: Στις 13 και 14 Ιουνίου, στις 20.00, στην Αίθουσα Σταύρος Νιάρχος Εθνικής Λυρικής Σκηνής (Κέντρο Πολιτισμού Ιδρυμα Σταύρος Νιάρχος, Λεωφόρος Συγγρού 364, Καλλιθέα). Είσοδος ελεύθερη με δελτία προτεραιότητας. Η διάθεση των δελτίων θα ξεκινήσει το Σάββατο 6 Ιουνίου στις 12.00 και θα πραγματοποιείται αποκλειστικά online από την ticketservices.gr
Διαβάστε Περισσότερα στην ΠΗΓΗ:Read More
Το HellasVoice.gr αποτελεί ένα σύγχρονο ψηφιακό ενημερωτικό μέσο με στόχο την άμεση, αξιόπιστη και πολυθεματική ενημέρωση του κοινού. Με έμφαση στην ελληνική επικαιρότητα αλλά και σε θέματα διεθνούς ενδιαφέροντος, το HellasVoice.gr καλύπτει ένα ευρύ φάσμα ειδήσεων που αφορούν την κοινωνία, την πολιτική, την οικονομία, τον τουρισμό, την υγεία και την καθημερινότητα.
Η πλατφόρμα αξιοποιεί σύγχρονες τεχνολογίες περιεχομένου, συνδυάζοντας επιλεγμένες ειδήσεις από έγκυρες πηγές με πρωτογενές υλικό, προσφέροντας στον αναγνώστη μια ολοκληρωμένη εμπειρία ενημέρωσης. Παράλληλα, δίνεται ιδιαίτερη σημασία στη σωστή δομή των άρθρων, την ταχύτητα φόρτωσης και τη βέλτιστη εμπειρία χρήσης σε κινητές συσκευές.
Στόχος του HellasVoice.gr είναι να αποτελέσει ένα δυναμικό και αξιόπιστο σημείο αναφοράς στον χώρο της ψηφιακής ενημέρωσης, συμβάλλοντας στη διάδοση της πληροφορίας με διαφάνεια, συνέπεια και σεβασμό προς τον αναγνώστη.