Γράφει ο Δημήτριος Καμπισιούλης
Η δημογραφική κατάσταση είναι απελπιστική. Τα ζευγάρια σταμάτησαν να κάνουν παιδιά, ο δείκτης γονιμότητας αντί για το απαραίτητο 2,1 παιδιά ανά γυναίκα, κατακρημνίστηκε στο 1,2 (και ακόμα χαμηλότερα) και μάλιστα από γυναίκες σε προχωρημένη για γέννα ηλικία. Για τον λόγο αυτό ο πληθυσμός γερνάει ταχύτατα, η διάμεση ηλικία πλησιάζει τα 48 έτη και σε λίγες μόνο δεκαετίες, αν συνεχίσουμε έτσι, θα χάσει την ικανότητα αναπαραγωγής και θα σβήσει.
Θα ήθελα να ανοίξω τη συζήτηση για τον «νέο» ρόλο της γυναίκας διαβάζοντας με πολύ λύπη χιλιάδες απόψεις, κυρίως από γυναίκες, για την τοποθέτηση της πολυτιμότατης μητρότητας σε δευτερεύοντα ρόλο ή ακόμα και για την απόρριψή της. Δυστυχώς πλέον ελάχιστοι και ελάχιστες έχουν επίγνωση των συνεπειών των λόγων και των πράξεών τους.
Η θέση πολλών ατόμων, κυρίως ανδρών, προκαλεί επίσης την αντιπαράθεση μεταξύ γυναικών και ανδρών για το ποιος είναι ο κύριος υπεύθυνος. Ας το εξετάσουμε. Καταρχήν υπάρχουν δύο δεδομένα.
Το πρώτο είναι πως για χιλιάδες χρόνια οι ρόλοι του άνδρα και της γυναίκας ήταν εντελώς διακριτοί. Ο άνδρας αναλάμβανε τις εξωτερικές, βαριές εργασίες και την προστασία, ενώ η γυναίκα είχε τον κεντρικό ρόλο στη φροντίδα του νοικοκυριού, την ανατροφή των παιδιών, αλλά και τη συμμετοχή σε βοηθητικές αγροτικές και οικιακές εργασίες. Αυτή η κατανομή επέτρεπε στα ζευγάρια να αφιερώνουν τον απαραίτητο χρόνο στην οικογένεια και να διατηρείται η πληθυσμιακή ισορροπία.
Το δεύτερο δεδομένο είναι πως η γυναίκα συνδέεται εγγενώς με τη συναισθηματική νοημοσύνη, την ευαισθησία, τη φροντίδα, τη σεμνότητα, την ευγένεια και την αφοσίωση — χαρακτηριστικά που ιστορικά καλλιεργήθηκαν και συνοδεύουν τη μητρότητα ως αναπόσπαστα στοιχεία της.
Ποιο είναι το κυρίαρχο πρόβλημα όμως σήμερα;
Είναι, πως ο σύγχρονος πολιτισμός και παιδεία, προωθώντας όχι την ισότητα, που είναι δεδομένη, αλλά την τυφλή εξομοίωση με τον άνδρα, άλλαξε τον ρόλο της γυναίκας και προσπαθεί να τη μετατρέψει σταδιακά σε άνδρα με αποτέλεσμα να εκλείπει η μητέρα, η πηγή της ζωής. Αυτή η αλλαγή προτύπων αποτελεί, όχι φυσικά τη μοναδική, αλλά μία από τις κύριες αιτίες του δημογραφικού προβλήματος.
Στην αρχή πολύ καλώς αποκτήθηκαν από τις γυναίκες θεμελιώδη δικαιώματα και κατακτήσεις του πολιτισμού μας, όπως η ψήφος, η ισότιμη πρόσβαση στη μόρφωση και η επαγγελματική αποκατάσταση.
Κατόπιν όμως, η σύγχρονη πραγματικότητα επέβαλε ένα μοντέλο όπου η γυναίκα κλήθηκε να προσαρμοστεί πλήρως σε ανδρικά πρότυπα συνεχούς και αδιάλειπτης επαγγελματικής παρουσίας και ανέλιξης, χωρίς παράλληλα να λαμβάνεται υπόψη η βιολογική και συναισθηματική της προσφορά στη δημιουργία οικογένειας. Η ισότητα μετατράπηκε σε εξομοίωση και σε διαρκή πίεση για ταύτιση και η μητρότητα θεωρήθηκε θεμελιώδες «εμπόδιο» αντί για θεμελιώδης αξία.
Επιπλέον, ήδη από τις νεαρές ηλικίες, οι γυναίκες αποκτούν ή κάνουν προσπάθεια να αποκτήσουν τα χειρότερα αντρικά χαρακτηριστικά και συμπεριφορές (που σαφώς δεν θα έπρεπε να υπάρχουν) που δεν τις χαρακτήριζαν σε παλαιότερες εποχές, όπως η επιθετικότητα, η κακώς εννοούμενη μαγκιά, η ασέβεια, η ξεδιαντροπιά και η βωμολοχία. Δυστυχώς φτάσαμε στο ακραίο σημείο να αφομοιωθεί η άρρωστη σύγκριση με τους άνδρες ακόμα και στην τεκνογονία: «δεν κάνει ο άνδρας παιδιά, δεν κάνω και εγώ».
Έτσι σήμερα ένα μεγάλο μέρος των γυναικών είτε θεωρεί τη μητρότητα ως κάτι που έπεται της πλήρους επαγγελματικής αποκατάστασης (με αποτέλεσμα τη μεγάλη ηλικία πρώτης γέννας και συνεπώς την ολιγοτεκνία ή ακόμα και την ατεκνία) ή ακόμα χειρότερα ως κάτι ξένο προς το γυναικείο φύλο.
Το πρόβλημα όμως που προκύπτει είναι πως η ζωή δεν μπορεί να συνεχιστεί ομαλά με αυτές τις αντιλήψεις και πιστεύω των ατόμων, ανδρών και γυναικών. Είτε το θέλουμε είτε όχι, η μητρότητα (και μάλιστα στο σημείο που βρισκόμαστε η πολυτεκνία) αποτελεί βασική προϋπόθεση για την επιβίωση της κοινωνίας και του Έθνους. Χωρίς παιδιά η ζωή δεν θα συνεχιστεί όπως την ξέρουμε, έχει ημερομηνία λήξης.
Η επιβίωση της κοινωνίας και του Έθνους δεν θα επιτευχθεί με οπισθοδρόμηση, αλλά με τον σεβασμό στη διαφορετικότητα και τους συμπληρωματικούς ρόλους. Η άποψή μου είναι πως άπαντες πρέπει να κινηθούμε σε αυτήν τη κατεύθυνση:
-
Το κράτος με την ελάφρυνση τη θέσης της γυναίκας, την παροχή ουσιαστικών οικονομικών, κοινωνικών και εργασιακών κινήτρων και τον απόλυτο σεβασμό στη θέλησή της να κάνει όσα παιδιά επιθυμεί προστατεύοντας και υποστηρίζοντας τη μητρότητα, την οικογένεια και την πολυτεκνία χωρίς περιορισμούς, όπως επιτάσσει και το Σύνταγμα.
-
Οι άνδρες με την ενεργή συνεισφορά στη διαχείριση του νοικοκυριού, με τη δημιουργία ασφαλούς περιβάλλοντος και της προστασία της γυναίκας από τη σωματική και ψυχική κούραση και με την απόλυτη στήριξη ως εργοδότες και συνάδελφοι.
-
Οι ίδιες οι γυναίκες με την επαναξιολόγηση του ρόλου τους, με την αποδέσμευση από ξένα και νεοφανή πρότυπα, με την αποδοχή της θηλυκής φύσης και την απαίτηση για εργασιακές συνθήκες που σέβονται πλήρως τη μητρότητα.
Η γυναίκα και τα ζευγάρια δεν θα επιστρέψουν στο παρελθόν. Όμως άπαντες πρέπει να κατανοήσουμε πως η γυναίκα είναι το στήριγμα της οικογένειας και της κοινωνίας και πως αυτή φέρνει τη ζωή.
Δυστυχώς η άλωση της γυναίκας φέρνει και το τέλος της κοινωνίας.
ΕΛΛΑΔΑ …ΣΤΟ ΛΥΚΟΦΩΣ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ;
Ο ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΙΝΔΥΝΟΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΓΡΑΦΙΚΟΥ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΟΣ
ΚΑΙ Η ΝΕΑ ΜΕΓΑΛΗ ΙΔΕΑ
Σήμερα το δημογραφικό ζήτημα επιτέλους έρχεται στην επικαιρότητα με πλήθος δημοσιευμάτων, άρθρων και αναρτήσεων. Δεν θα μπορούσε να γίνει και διαφορετικά καθώς οι επιπτώσεις είναι παντού ορατές, τα χωριά ερημώνουν, τα σχολεία κλείνουν, οι γεννήσεις μειώνονται, η διάμεση ηλικία αυξάνεται, οι νέοι φεύγουν στο εξωτερικό, το ασφαλιστικό σύστημα πιέζεται.
Στον τίτλο του βιβλίου αναρωτιέμαι αν η Ελλάδα βρίσκεται στο λυκόφως της ιστορίας της. Αυτό βασικά είναι σαφές, καθώς σύμφωνα με τελευταίες έρευνες και αν συνεχιστεί η σημερινή δημογραφική πολιτική, η Ελλάδα έχει λίγες δεκαετίες ζωής μπροστά της, καθώς ο πληθυσμός έχει γεράσει επικίνδυνα και δεν ανανεώνεται.
Όμως στον τίτλο βάζω ερωτηματικό, διότι ελπίζω πως υπάρχει χαραμάδα ελπίδας και πως με μία νέα Μεγάλη Ιδέα ο Ελληνισμός μπορεί πάλι να ανθίσει. Για να γίνει αυτό, το πρώτο βήμα είναι η ενημέρωση του πληθυσμού, αυτός είναι και ο λόγος της συγγραφής.
Δεν υπάρχει πλέον χρόνος για χάσιμο. Οι αντίπαλοι και οι δυσχέρειες του αγώνα είναι πολλοί. Η δημογραφική κατάσταση, η οποία ήδη είναι κατά πολλούς μη αναστρέψιμη. Το πολιτικό κατεστημένο που τόσα χρόνια μετέτρεψε την Ελλάδα σε γηροκομείο. Η πολιτική της ΕΕ που βάζει συνεχώς εμπόδια στις εθνικές προσπάθειες. Οι μεταναστευτικές ροές και ο συνεχώς αυξανόμενος αριθμός των αλλοδαπών στη χώρα. Η οικονομική αβεβαιότητα, η ανεργία, οι χαμηλοί μισθοί και οι ακρίβεια που εμποδίζουν τη δημιουργία οικογενειών. Ο αθεϊσμός και ο εθνομηδενισμός που επιβάλλονται από τη σύγχρονη διεθνοποιημένη κοινωνία. Η ευδαιμονία και η καλοπέραση στις οποίες συνήθισε ο λαός. Η πρωτόγνωρη και άγνωστη στην ελληνική παράδοση οικογένεια του ενός έως δύο παιδιών. Η αστυφιλία που έκλεισε τις οικογένειες στα διαμερίσματα και τις σμίκρυνε. Οι αμβλώσεις, που στερούν το φως της ζωής σε πολλές δεκάδες χιλιάδες παιδιά κάθε χρόνο. Η φυγή στο εξωτερικό που στερεί από την πατρίδα το άνθος της νεολαίας μας.
Το δημογραφικό πρόβλημα είναι πλέον το μεγάλο πρόβλημα του έθνους. Το παρόν δεύτερο πόνημά μου για το ζήτημα εκδίδεται την κατάλληλη στιγμή και περιλαμβάνει όλες τις πτυχές του, ώστε οι αναγνώστες να γίνουν συνοδοιπόροι στον αγώνα για την αποφυγή της εξαφάνισης του έθνους και για την πληθυσμιακή ανάκαμψη.
Για να προμηθευτείτε το βιβλίο πατήστε ΕΔΩ
Το HellasVoice.gr αποτελεί ένα σύγχρονο ψηφιακό ενημερωτικό μέσο με στόχο την άμεση, αξιόπιστη και πολυθεματική ενημέρωση του κοινού. Με έμφαση στην ελληνική επικαιρότητα αλλά και σε θέματα διεθνούς ενδιαφέροντος, το HellasVoice.gr καλύπτει ένα ευρύ φάσμα ειδήσεων που αφορούν την κοινωνία, την πολιτική, την οικονομία, τον τουρισμό, την υγεία και την καθημερινότητα.
Η πλατφόρμα αξιοποιεί σύγχρονες τεχνολογίες περιεχομένου, συνδυάζοντας επιλεγμένες ειδήσεις από έγκυρες πηγές με πρωτογενές υλικό, προσφέροντας στον αναγνώστη μια ολοκληρωμένη εμπειρία ενημέρωσης. Παράλληλα, δίνεται ιδιαίτερη σημασία στη σωστή δομή των άρθρων, την ταχύτητα φόρτωσης και τη βέλτιστη εμπειρία χρήσης σε κινητές συσκευές.
Στόχος του HellasVoice.gr είναι να αποτελέσει ένα δυναμικό και αξιόπιστο σημείο αναφοράς στον χώρο της ψηφιακής ενημέρωσης, συμβάλλοντας στη διάδοση της πληροφορίας με διαφάνεια, συνέπεια και σεβασμό προς τον αναγνώστη.