Σε μία από τις ταχύτερες και πιο φιλόδοξες στρατιωτικές μεταμορφώσεις που βρίσκονται σήμερα σε εξέλιξη, η Ινδία επιχειρεί να μετατρέψει τα drones από εξειδικευμένα μέσα υποστήριξης σε καθημερινό όπλο κάθε στρατιώτη και κάθε μονάδας.
Η νέα φιλοσοφία του ινδικού στρατού δεν περιορίζεται στην αγορά περισσότερων μη επανδρωμένων αεροχημάτων. Περιλαμβάνει τη δημιουργία ειδικών συνταγμάτων drones, την παραγωγή εξαρτημάτων μέσα στα τάγματα, την εκπαίδευση από τα πρώτα στάδια της στρατιωτικής σταδιοδρομίας και την ανάπτυξη ενός εκτεταμένου δικτύου εντοπισμού και καταστροφής εχθρικών UAV.
Τη μεγάλη αλλαγή καταγράφουν σε ανάλυσή τους στο RealClearDefense οι Λίαμ Κόλινς και Τζον Σπένσερ, οι οποίοι επέστρεψαν πρόσφατα από επιτόπια έρευνα στην Ινδία. Οι δύο αναλυτές συναντήθηκαν με ανώτατους στρατιωτικούς, στελέχη του αμυντικού μηχανισμού και ερευνητές, εξετάζοντας τα διδάγματα της επιχείρησης Sindoor, της τετραήμερης στρατιωτικής αναμέτρησης Ινδίας και Πακιστάν τον Μάιο του 2025.
Το βασικό συμπέρασμα του Νέου Δελχί ήταν σαφές: τα drones πολλαπλασιάζουν τις δυνατότητες των ενόπλων δυνάμεων, αλλά για να επιφέρουν πραγματική αλλαγή πρέπει να διανεμηθούν μαζικά σε ολόκληρο το στράτευμα.
Η επιχείρηση Sindoor άλλαξε τους κανόνες
Κατά τη διάρκεια της τετραήμερης επιχείρησης, Ινδία και Πακιστάν χρησιμοποίησαν μεγάλη ποικιλία μη επανδρωμένων συστημάτων. Οι ινδικές δυνάμεις ανέπτυξαν drones για συλλογή πληροφοριών, επιτήρηση, αναγνώριση, πλήγματα, εκτίμηση ζημιών και μεταφορά εφοδίων.
Η αλληλουχία των επιχειρήσεων ήταν ενδεικτική του νέου τρόπου πολέμου. Ευαίσθητοι στόχοι εντοπίζονταν από μη επανδρωμένα αεροχήματα μεγάλου ύψους, προσβάλλονταν με κατευθυνόμενα πυρομαχικά και, όπου απαιτούνταν, δέχονταν νέο πλήγμα από περιφερόμενα πυρομαχικά, όπως τα ισραηλινής κατασκευής Harop.
Τα ίδια συστήματα μπορούσαν, καθώς κατευθύνονταν προς τον επόμενο στόχο, να συλλέγουν στοιχεία για τα αποτελέσματα της προηγούμενης προσβολής. Έτσι, η αναγνώριση, η επίθεση και η αποτίμηση του πλήγματος άρχισαν να αποτελούν τμήματα μιας ενιαίας και πολύ ταχύτερης αλυσίδας.
Ιδιαίτερη αξία απέκτησε η επίμονη επιτήρηση μεγάλων περιοχών, χωρίς την αποκλειστική εξάρτηση από τα παραδοσιακά μέσα αναγνώρισης. Όταν το Πακιστάν επιχείρησε να απαντήσει, τα ινδικά δίκτυα αεράμυνας και αντι-drone προστασίας αναχαίτισαν, σύμφωνα με την ανάλυση, τη μεγάλη πλειονότητα των πυραύλων, των UAV και των περιφερόμενων πυρομαχικών που κατευθύνθηκαν εναντίον ινδικών στόχων.
Η εμπειρία αυτή έκλεισε οριστικά τη συζήτηση για το εάν τα drones έχουν θέση στο σύγχρονο πεδίο μάχης. Το ερώτημα για τον ινδικό στρατό είναι πλέον πόσο γρήγορα και σε ποιο βάθος μπορούν να ενσωματωθούν σε κάθε μονάδα.
«Ένας αετός στο χέρι κάθε στρατιώτη»
Λίγους μήνες μετά την επιχείρηση Sindoor, ο αρχηγός του ινδικού στρατού, στρατηγός Ουπέντρα Ντβιβέντι, παρουσίασε την πρωτοβουλία «Eagle on the Arm».
Στόχος του προγράμματος είναι κάθε Ινδός στρατιώτης να έχει πρόσβαση σε drone και να εκπαιδεύεται στη χρήση του από την αρχική κατάταξη και τις στρατιωτικές σχολές μέχρι την καθημερινή υπηρεσία στη μονάδα του.
Η πρωτοβουλία δεν εξαντλείται στη διανομή εξοπλισμού. Η παραγωγή, η εκπαίδευση, οι δοκιμές και η προσαρμογή των συστημάτων μεταφέρονται στα τάγματα και στις τακτικές μονάδες. Η επιδίωξη είναι ο στρατιώτης να αντιμετωπίζει το drone όχι ως ένα σπάνιο τεχνολογικό μέσο που χειρίζονται μόνο ειδικοί, αλλά ως εργαλείο τόσο συνηθισμένο όσο το ατομικό του όπλο.
Ο ινδικός στρατός έχει ήδη συγκροτήσει τρία εξειδικευμένα συντάγματα drones και σχεδιάζει να αυξήσει τον αριθμό τους σε 26. Με τον τρόπο αυτόν, τα μη επανδρωμένα συστήματα αποκτούν μόνιμη οργανωτική υπόσταση, αντίστοιχη με άλλες δυνατότητες που διαθέτουν εδώ και δεκαετίες δικούς τους σχηματισμούς.
Η αλλαγή φαίνεται ήδη μέσα στις μονάδες. Οι Κόλινς και Σπένσερ περιγράφουν διαγωνισμό drones σε επίπεδο λόχου, τον οποίο είχαν οργανώσει οι ίδιοι οι στρατιώτες σε ορεινό και δασώδες έδαφος του Κασμίρ. Οι ομάδες δοκίμαζαν τις μετατροπές τους, την ικανότητα των χειριστών και την απόδοση των συστημάτων σε συνθήκες ελιγμού.
Το περιστατικό δείχνει ότι η προσαρμογή δεν επιβάλλεται μόνο από την ανώτατη ηγεσία. Αρχίζει να γίνεται μέρος της κουλτούρας των μάχιμων μονάδων.
Παραγωγή drones μέσα στα τάγματα
Ένα από τα πιο ριζοσπαστικά στοιχεία του ινδικού σχεδίου είναι η μεταφορά μέρους της παραγωγικής δυνατότητας στο χαμηλότερο στρατιωτικό επίπεδο.
Τάγματα εξοπλίζονται με τρισδιάστατους εκτυπωτές και ενθαρρύνονται να κατασκευάζουν τοπικά εξαρτήματα, με μακροπρόθεσμη επιδίωξη την παραγωγή τακτικών drones μέσα στις ίδιες τις μονάδες.
Οι κινητήρες, οι μπαταρίες και τα μικροκυκλώματα εξακολουθούν να προέρχονται από εξωτερικούς προμηθευτές. Το Νέο Δελχί, όμως, επιχειρεί σταδιακά να μειώσει αυτές τις εξαρτήσεις και να περιορίσει τον χρόνο που μεσολαβεί από τον εντοπισμό μιας επιχειρησιακής ανάγκης μέχρι την κατασκευή και ανάπτυξη της λύσης.
Οι τοπικές μετατροπές δεν αντιμετωπίζονται πλέον ως εξαιρετικές παρεμβάσεις που απαιτούν έγκριση από πολλαπλά γραφειοκρατικά επίπεδα. Εντάσσονται σε μια συνεχή διαδικασία δοκιμής, βελτίωσης και επανασχεδιασμού.
Σύμφωνα με τον στρατηγό Ντβιβέντι, οι μονάδες του ινδικού στρατού κατασκεύασαν εσωτερικά περίπου 40.000 drones κατά το οικονομικό έτος 2025, κυρίως μέσω καινοτομιών σε επίπεδο μονάδων και της χρήσης τρισδιάστατων εκτυπωτών.
Ινδοί στρατιωτικοί εμπειρογνώμονες εκτιμούν ότι μια μελλοντική πολεμική αναμέτρηση θα μπορούσε να απαιτήσει έως και 40.000 drones τον μήνα. Η εκτίμηση αυτή οδηγεί ήδη την εγχώρια αμυντική βιομηχανία στην αύξηση της παραγωγικής της δυνατότητας.
Η λογική είναι ξεκάθαρη: τα drones δεν πρέπει να αντιμετωπίζονται ως ακριβά και αναντικατάστατα συστήματα, αλλά ως αναλώσιμα μέσα που χρειάζεται να υπάρχουν σε μεγάλες ποσότητες και να αντικαθίστανται γρήγορα.
Ταχείες αγορές χωρίς την παλιά γραφειοκρατία
Κεντρικό ρόλο στην ινδική επιτάχυνση διαδραματίζουν οι διαδικασίες έκτακτων και ταχέων προμηθειών. Οι μηχανισμοί αυτοί επιτρέπουν στις ένοπλες δυνάμεις να παρακάμπτουν τους παραδοσιακούς πολυετείς κύκλους αγορών, όταν διαπιστώνονται επείγοντα επιχειρησιακά κενά.
Οι έκτακτες εξουσίες θεσπίστηκαν για πρώτη φορά το 2016, μετά τα ινδικά πλήγματα πέρα από τη Γραμμή Ελέγχου στο Κασμίρ, τα οποία ακολούθησαν τρομοκρατική επίθεση στην ινδική βάση του Ούρι.
Ενεργοποιήθηκαν εκ νέου μετά την επίθεση αυτοκτονίας στην Πουλουάμα το 2019, κατά την οποία σκοτώθηκαν 40 Ινδοί αστυνομικοί, και την αεροπορική επιχείρηση στο Μπαλακότ. Ανεξάρτητα από τη διαμάχη για το πραγματικό στρατιωτικό αποτέλεσμα του πλήγματος, η επιχείρηση ενίσχυσε την απόφαση της Ινδίας να αποκτήσει ταχύτερη στρατιωτική αντίδραση.
Σήμερα, Στρατός, Ναυτικό και Αεροπορία μπορούν να διαθέσουν έως και το 15% των κεφαλαιακών προϋπολογισμών τους σε επείγουσες προμήθειες. Σε αντίθεση, μάλιστα, με αντίστοιχες αμερικανικές διαδικασίες που αναπτύχθηκαν για τις ανάγκες των πολέμων σε Ιράκ και Αφγανιστάν, το ινδικό σύστημα μπορεί να χρησιμοποιείται τόσο σε περίοδο πολέμου όσο και σε περίοδο ειρήνης.
Οι ινδικές ένοπλες δυνάμεις παρακολούθησαν στενά τον πόλεμο του Ναγκόρνο-Καραμπάχ το 2020, όπου το Αζερμπαϊτζάν ανέδειξε την ισχύ των μη επανδρωμένων συστημάτων απέναντι στις αρμενικές άμυνες. Ο πόλεμος στην Ουκρανία επιβεβαίωσε ακόμη περισσότερο αυτά τα συμπεράσματα.
Η Ινδία άρχισε έτσι να εντάσσει συστήματα όπως τα ισραηλινά Heron και Heron TP, αναπτύσσοντας παράλληλα εγχώριες πλατφόρμες όπως τα Rustom-II και Switch.
Πάνω από 10 δισ. δολάρια για drones και αεράμυνα
Η οργανωτική μεταμόρφωση συνοδεύεται από τεράστιες επενδύσεις. Ο ινδικός στρατός προωθεί ταχείες αγορές drones ύψους άνω των 2 δισ. δολαρίων και περιφερόμενων πυρομαχικών αξίας 1,8 δισ. δολαρίων από εγχώριους κατασκευαστές.
Ακόμη μεγαλύτερη είναι η επένδυση στην αντιμετώπιση της εχθρικής απειλής. Παρά την επιτυχία της ινδικής άμυνας κατά την επιχείρηση Sindoor, το Νέο Δελχί εκτιμά ότι οι αντι-drone δυνατότητές του δεν έχουν φτάσει ακόμη στο απαιτούμενο επίπεδο.
Δύο μήνες μετά την επιχείρηση διατέθηκαν:
- 3 δισ. δολάρια για ολοκληρωμένα συστήματα εντοπισμού και αναχαίτισης drones.
- 1,5 δισ. δολάρια για ελαφρά ραντάρ χαμηλού ύψους.
- 2,5 δισ. δολάρια για συστήματα αντιαεροπορικής άμυνας πολύ μικρού βεληνεκούς.
Μαζί με τις αγορές drones και περιφερόμενων πυρομαχικών, οι επενδύσεις που καταγράφονται στην ανάλυση ξεπερνούν συνολικά τα 10 δισ. δολάρια. Όλα τα συστήματα που αποκτώνται μέσω των ταχέων διαδικασιών προβλέπεται να παραδοθούν εντός έξι έως δώδεκα μηνών.
Το μεγάλο δίδαγμα δεν είναι τεχνολογικό
Η σημαντικότερη παρατήρηση της ανάλυσης του RealClearDefense είναι ότι η επιτυχία δεν εξαρτάται μόνο από την αγορά νέων συστημάτων.
Πολλοί στρατοί επικεντρώνονται στα τεχνικά χαρακτηριστικά και στους αριθμούς των drones, αφήνοντας σε δεύτερη μοίρα την εκπαίδευση, τη συντήρηση, την παραγωγική δυνατότητα, το δόγμα, την οργάνωση, την πολιτική προσωπικού και την ανάπτυξη των στελεχών.
Η Ινδία επιχειρεί να αντιμετωπίσει όλα αυτά τα ζητήματα ταυτόχρονα. Κατεβάζει την καινοτομία μέχρι το τάγμα και τον λόχο, δημιουργεί ειδικούς σχηματισμούς, εκπαιδεύει τον απλό στρατιώτη και αναπτύσσει παράλληλα τις δυνατότητες προσβολής και άμυνας.
Όπως τα άρματα εντάχθηκαν κάποτε στους στρατούς πριν γίνει πλήρως κατανοητός ο τρόπος με τον οποίο θα άλλαζαν τον πόλεμο και οι ασύρματοι χρησιμοποιήθηκαν πριν οι διοικητές αντιληφθούν το σύνολο των επιχειρησιακών δυνατοτήτων τους, έτσι και τα drones προηγούνται σήμερα της ολοκληρωμένης προσαρμογής του στρατιωτικού δόγματος.
Ο ινδικός στρατός προσπαθεί να καλύψει αυτή την απόσταση με ταχύτητα. Από το drone στο χέρι κάθε στρατιώτη μέχρι την παραγωγή μέσα στις μονάδες και τη δημιουργία 26 ειδικών συνταγμάτων, πραγματοποιεί ένα από τα μεγαλύτερα πειράματα στρατιωτικής προσαρμογής της εποχής μας.
Το πραγματικό στοίχημα δεν είναι πλέον ποιος διαθέτει drones. Είναι ποιος μπορεί να τα παράγει, να τα αντικαθιστά, να τα χειρίζεται και να τα ενσωματώνει μαζικά σε κάθε λειτουργία του πολέμου, ενώ ταυτόχρονα εξουδετερώνει τα συστήματα του αντιπάλου.
Πηγή: Read More | https://geopolitico.gr
Το HellasVoice.gr αποτελεί ένα σύγχρονο ψηφιακό ενημερωτικό μέσο με στόχο την άμεση, αξιόπιστη και πολυθεματική ενημέρωση του κοινού. Με έμφαση στην ελληνική επικαιρότητα αλλά και σε θέματα διεθνούς ενδιαφέροντος, το HellasVoice.gr καλύπτει ένα ευρύ φάσμα ειδήσεων που αφορούν την κοινωνία, την πολιτική, την οικονομία, τον τουρισμό, την υγεία και την καθημερινότητα.
Η πλατφόρμα αξιοποιεί σύγχρονες τεχνολογίες περιεχομένου, συνδυάζοντας επιλεγμένες ειδήσεις από έγκυρες πηγές με πρωτογενές υλικό, προσφέροντας στον αναγνώστη μια ολοκληρωμένη εμπειρία ενημέρωσης. Παράλληλα, δίνεται ιδιαίτερη σημασία στη σωστή δομή των άρθρων, την ταχύτητα φόρτωσης και τη βέλτιστη εμπειρία χρήσης σε κινητές συσκευές.
Στόχος του HellasVoice.gr είναι να αποτελέσει ένα δυναμικό και αξιόπιστο σημείο αναφοράς στον χώρο της ψηφιακής ενημέρωσης, συμβάλλοντας στη διάδοση της πληροφορίας με διαφάνεια, συνέπεια και σεβασμό προς τον αναγνώστη.