Τα νησιά είναι τόποι πρώτα για να ζεις και μετά να φιλοξενείς
Ήρθε η ώρα που πρέπει να αποφασίσουμε κάτι πολύ απλό:
Για ποιον γίνεται τελικά η πολιτική; Πρώτα για τους ανθρώπους ή για τους αριθμούς; Ποιος είναι
η προτεραιότητα; Η κοινωνία ή οι δανειστές;
Ακούμε να δίνονται δισεκατομμύρια σε πρόωρες αποπληρωμές χρέους. Και προφανώς είναι
σωστό μια χώρα να μειώνει το χρέος της.
Υπάρχει όμως μια ερώτηση που κάποιος πρέπει να κάνει:
Έπρεπε να δοθούν όλα τώρα;
Αν υπήρχε η δυνατότητα μιας τόσο μεγάλης πρόωρης αποπληρωμής, τι θα συνέβαινε αν ένα
μέρος αυτών των χρημάτων έμενε στην πραγματική οικονομία και στην κοινωνία;
Τι κακό θα συνέβαινε αν ένας παππούς είχε λίγα περισσότερα χρήματα για να δώσει χαρτζιλίκι
στο εγγόνι του;
Αυτά τα χρήματα πού θα πήγαιναν;
Προφανώς στο σούπερ μάρκετ, στο φαρμακείο, στον φούρνο, στο μικρό κατάστημα. Στην
πραγματική οικονομία.
Τι θα συνέβαινε, αν οι μικρές ατομικές επιχειρήσεις δεν φορολογούνταν με τεκμαρτό εισόδημα,
που πολλές φορές δεν έχουν πραγματικά αποκτήσει;
Τι θα συνέβαινε, αν το επίδομα ανεργίας του εποχικού εργαζόμενου, ήταν πραγματικά
αφορολόγητο επίδομα;
Ο ξενοδοχοϋπάλληλος που δουλεύει όλο το καλοκαίρι και στηρίζει τον τουρισμό μας, πού θα
ξόδευε αυτά τα χρήματα τον χειμώνα;
Στον τόπο του φυσικά.
Και τι θα συνέβαινε αν η Ρόδος, τα Δωδεκάνησα και οι Κυκλάδες είχαν πραγματικά μειωμένους
συντελεστές ΦΠΑ;
Γιατί να θεωρήσουμε ως δεδομένο ότι το κράτος θα έχανε όλα αυτά τα έσοδα;
Αντίθετα, μήπως τελικά θα αυξανόταν η κατανάλωση;
Μήπως θα έμενε περισσότερο διαθέσιμο εισόδημα στις οικογένειες και στις επιχειρήσεις;
Επιπλέον υπάρχει και το Μεταφορικό Ισοδύναμο.
Δεν ζητάμε προνόμιο.
Ζητάμε ένας νησιώτης να μην τιμωρείται οικονομικά επειδή γεννήθηκε ή επέλεξε να ζήσει σε ένα
νησί.
Γιατί λοιπόν δεν πληρώνεται στην ώρα του;
Και το Τέλος Ανθεκτικότητας;
Εκατομμύρια επισκέπτες πληρώνουν αυτό το τέλος στα νησιά μας.
Πόσα συγκεντρώνονται από κάθε τόπο;
Πού πηγαίνουν;
Και κυρίως, πόσα επιστρέφουν εκεί όπου δημιουργήθηκαν;
Γιατί ένας τόπος που φιλοξενεί εκατομμύρια επισκέπτες πρέπει να αγωνιά για το νερό, την
αποχέτευση, τους δρόμους, την υγεία και τις βασικές του υποδομές;
Δεν γίνεται τα νησιά μας να είναι εξαιρετικοί τόποι για εκείνον που έρχεται για επτά ημέρες και
δύσκολοι τόποι για εκείνον που ζει εκεί 365 ημέρες τον χρόνο.
Νησιά: τόποι πρώτα για να ζεις και μετά να φιλοξενείς.
Να μπορεί ο νέος να μείνει.
Να μπορεί ο εργαζόμενος να ζήσει αξιοπρεπώς.
Να υπάρχει γιατρός, όταν τον χρειαστείς.
Να μπορεί μια οικογένεια να βρει σπίτι.
Να μην κοστίζει η μετακίνηση από το ένα νησί στο άλλο περισσότερο κι από ένα ταξίδι στο
εξωτερικό.
Να υπάρχουν υποδομές που αντέχουν: υποδομές υγείας, υποδομές ύδρευσης και
αποχέτευσης, οδικό δίκτυο.
Και μετά να φιλοξενήσουμε όλο τον κόσμο. Ώστε να τον φιλοξενήσουμε καλά.
Γιατί ο τουρισμός δεν μπορεί να αναπτύσσεται εις βάρος της κοινωνίας που τον δημιουργεί.
Και εδώ φτάνουμε στο μεγαλύτερο ζήτημα.
Ποιος εκπροσωπεί πραγματικά τα νησιά;
Είναι πλέον επιτακτική ανάγκη οι άνθρωποι που μας εκπροσωπούν να έχουν βαθιά νησιωτική
κουλτούρα.
Να γνωρίζουν τι σημαίνει να ζεις σε νησί τόσο τον Αύγουστο όσο και τον Φεβρουάριο.
Να γνωρίζουν τι σημαίνει ακτοπλοϊκό εισιτήριο, αεροπορική σύνδεση, έλλειψη γιατρού, κόστος
στέγασης, εποχική εργασία, μεταφορά προϊόντων και αυξημένο κόστος ζωής.
Και πάνω απ’ όλα να καταλαβαίνουν ότι αυτά τα ζητήματα δεν έχουν κόμμα και δεν έχουν
χρώμα.
Ο μειωμένος ΦΠΑ δεν είναι πράσινος, μπλε ή κόκκινος.
Το Μεταφορικό Ισοδύναμο δεν είναι κομματικό.
Το Νοσοκομείο της Ρόδου δεν έχει κομματική ταυτότητα.
Το νερό, οι υποδομές, η στέγαση και η ακτοπλοϊκή σύνδεση δεν ρωτούν τι ψηφίζει ο νησιώτης.
Είναι ζητήματα ζωής.
Γι’ αυτό και ίσως πρέπει να αντιστρέψουμε επιτέλους τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβανόμαστε
την εκπροσώπηση:
Για πολλά χρόνια είχαμε εκπροσώπους των κομμάτων στα νησιά.
Στην πραγματικότητα αυτό που χρειαζόμαστε πλέον είναι εκπροσώπους των νησιών στα
κόμματα, στη Βουλή, στα κέντρα των αποφάσεων.
Αν μια κυβερνητική απόφαση είναι καλή για τα νησιά, πρέπει να τη στηρίζουμε.
Αν είναι άδικη για τα νησιά, πρέπει να συγκρουόμαστε μαζί της.
Όποιος κι αν κυβερνά. Όποιο κι αν είναι το κόμμα μας.
Γιατί η νησιωτικότητα δεν μπορεί να είναι μια παράγραφος στα προεκλογικά προγράμματα.
Πρέπει να είναι τρόπος σκέψης.
Ως εδώ με τους εκπροσώπους των κομμάτων στα νησιά.
Τα νησιά χρειάζονται ανθρώπους που θα μεταφέρουν τη φωνή τους εκεί όπου λαμβάνονται οι
αποφάσεις.
Ανθρώπους με γνώση του τόπου, ανεξαρτησία, φωνή και πάνω απ’ όλα βαθιά νησιωτική
συνείδηση.
Γιατί, πριν από τα κόμματα, υπάρχουν οι κοινωνίες.
Πριν από τους αριθμούς, υπάρχουν οι άνθρωποι.
Και πριν γίνουν τα νησιά μας προορισμοί, είναι τα σπίτια μας.
Νησιά: τόποι πρώτα για να ζεις και μετά να φιλοξενείς.
Παναγιώτης Π. Κουνάκης
Αν. Γραμματέας Τουρισμού ΠΑΣΟΚ-Κίνημα Αλλαγής
Το άρθρο Παναγιώτης Κουνάκης : Εσύ γνωρίζεις πώς είναι να ζεις μόνιμα σε ένα νησί; εμφανίστηκε πρώτα στο Ειδήσεις 24/7 , άμεσα και καθαρά.
Το HellasVoice.gr αποτελεί ένα σύγχρονο ψηφιακό ενημερωτικό μέσο με στόχο την άμεση, αξιόπιστη και πολυθεματική ενημέρωση του κοινού. Με έμφαση στην ελληνική επικαιρότητα αλλά και σε θέματα διεθνούς ενδιαφέροντος, το HellasVoice.gr καλύπτει ένα ευρύ φάσμα ειδήσεων που αφορούν την κοινωνία, την πολιτική, την οικονομία, τον τουρισμό, την υγεία και την καθημερινότητα.
Η πλατφόρμα αξιοποιεί σύγχρονες τεχνολογίες περιεχομένου, συνδυάζοντας επιλεγμένες ειδήσεις από έγκυρες πηγές με πρωτογενές υλικό, προσφέροντας στον αναγνώστη μια ολοκληρωμένη εμπειρία ενημέρωσης. Παράλληλα, δίνεται ιδιαίτερη σημασία στη σωστή δομή των άρθρων, την ταχύτητα φόρτωσης και τη βέλτιστη εμπειρία χρήσης σε κινητές συσκευές.
Στόχος του HellasVoice.gr είναι να αποτελέσει ένα δυναμικό και αξιόπιστο σημείο αναφοράς στον χώρο της ψηφιακής ενημέρωσης, συμβάλλοντας στη διάδοση της πληροφορίας με διαφάνεια, συνέπεια και σεβασμό προς τον αναγνώστη.