Σύμφωνα με δημοσίευμα από tanea.gr
Θα μπορούσε να αποτελεί σενάριο επιθεώρησης. Θα ήταν ίσως ένα από εκείνα τα ευτράπελα που προκαλούν γέλιο, αν δεν αφορούσε χιλιάδες πολίτες, εκατοντάδες επιχειρήσεις και μια ολόκληρη αγορά.
Στην Ελλάδα του 2026, μια χώρα που θέλει να εμφανίζεται, ως ψηφιακά μετασχηματισμένη, το Δημόσιο κινδυνεύει να μπλοκάρει τις ταξινομήσεις καινούργιων αυτοκινήτων, επειδή δεν διαθέτει επαρκείς… μεταλλικές πινακίδες κυκλοφορίας.
Και δεν πρόκειται για ένα πρόβλημα που εμφανίστηκε χθες. Είναι μια ιστορία που σέρνεται εδώ και μήνες, είχε προειδοποιήσεις, είχε υπηρεσιακές παρεμβάσεις, είχε διαγωνιστικές εμπλοκές, είχε έκτακτες λύσεις και, παρά ταύτα, επανέρχεται μέσα στο καλοκαίρι, απειλώντας να τινάξει στον αέρα παραδόσεις αυτοκινήτων που έχουν ήδη πουληθεί.
Το πλέον εξωφρενικό είναι ότι μπορεί να συμβαίνουν όλα τα παρακάτω ταυτόχρονα: το αυτοκίνητο να έχει κατασκευαστεί, να έχει εισαχθεί στην Ελλάδα, να βρίσκεται στην αντιπροσωπεία, να έχει πωληθεί, ο πελάτης να έχει καταβάλει προκαταβολή, ή ακόμη και ολόκληρο το τίμημα, και να έχει ξεκινήσει να πληρώνει τη χρηματοδότησή του· και παρ’ όλα αυτά να μην μπορεί να το πάρει!
Οχι επειδή λείπει κάποιο ηλεκτρονικό σύστημα· όχι επειδή υπάρχει πρόβλημα στο τελωνείο· όχι επειδή δεν έχει ολοκληρωθεί κάποιος σύνθετος τεχνικός έλεγχος· αλλά επειδή δεν υπάρχει το μεταλλικό έλασμα, πάνω στο οποίο θα κατασκευαστεί η πινακίδα κυκλοφορίας. Αυτό δεν είναι απλώς γραφειοκρατία· είναι κρατική αποτυχία.
Μήνες προειδοποιήσεων και καθυστερήσεις
Το πρόβλημα δεν γεννήθηκε τον Αύγουστο. Οι πρώτες σοβαρές ενδείξεις είχαν ήδη εμφανιστεί από τις αρχές του 2026 και αρχικά έγιναν ιδιαίτερα αισθητές στις μοτοσικλέτες. Καινούργια δίκυκλα έφταναν στις εκθέσεις, είχαν αγοραστεί από πελάτες, αλλά οι ταξινομήσεις καθυστερούσαν, επειδή οι αρμόδιες υπηρεσίες άρχισαν να ξεμένουν από πινακίδες.
Τον Φεβρουάριο, οι Περιφέρειες είχαν ήδη απευθύνει επίσημες παρεμβάσεις προς το υπουργείο Υποδομών και Μεταφορών, επισημαίνοντας την έλλειψη. Και μάλιστα είχε καταστεί σαφές ότι οι τοπικές υπηρεσίες δεν ευθύνονταν για το πρόβλημα, καθώς η κεντρική προμήθεια των πινακίδων αποτελεί αρμοδιότητα του υπουργείου – δηλαδή, το πρόβλημα ήταν γνωστό. Τον Μάρτιο είχε πλέον περάσει στην αγορά των αυτοκινήτων. Οι καθυστερήσεις πολλαπλασιάστηκαν και σε ορισμένες περιοχές η έκδοση νέων πινακίδων περιορίστηκε δραματικά. Στη Λάρισα, μάλιστα, τον Απρίλιο, καταγράφηκε σχεδόν πλήρης κατάρρευση των νέων ταξινομήσεων, με μόλις δύο οχήματα να ταξινομούνται, σύμφωνα με τα στοιχεία που είχαν γίνει γνωστά εκείνη την περίοδο.
Και πίσω από αυτούς τους αριθμούς δεν υπήρχαν απλώς «στατιστικές αποκλίσεις». Υπήρχαν άνθρωποι που είχαν αγοράσει αυτοκίνητο και περίμεναν να το παραλάβουν· υπήρχαν οικογένειες που είχαν προγραμματίσει τη μετακίνησή τους· υπήρχαν επαγγελματίες που χρειάζονταν το όχημά τους· υπήρχαν πελάτες που είχαν ήδη αναλάβει οικονομικές υποχρεώσεις και πλήρωναν δόσεις για ένα αυτοκίνητο που δεν μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν.
Η ρίζα του προβλήματος βρίσκεται στην προμήθεια των κρατικών μεταλλικών πινακίδων. Το υπουργείο Υποδομών και Μεταφορών είχε προχωρήσει σε ανοικτό διεθνή διαγωνισμό. Ομως, κατά τον προσυμβατικό έλεγχο από το Ελεγκτικό Συνέδριο εντοπίστηκαν ουσιώδεις νομικές πλημμέλειες σε τμήματα της διαδικασίας.
Το αρμόδιο κλιμάκιο έκρινε ότι υπήρχε κώλυμα για την υπογραφή της σύμβασης, κρίση που αποτυπώθηκε στην πράξη 358/2025 και στη συνέχεια στην απόφαση 250/2026 του 7ου τμήματος. Με απλά λόγια, ο σχεδιασμός δεν προχώρησε, όπως είχε προβλεφθεί. Και όσο οι διαδικασίες καθυστερούσαν, τα αποθέματα στις υπηρεσίες έπεφταν. Μόνο που οι πινακίδες δεν είναι ένα προϊόν που εμφανίζεται, ως έκπληξη, στην αγορά. Οι ανάγκες είναι γνωστές. Οι ταξινομήσεις προβλέπονται. Οι αριθμοί είναι διαθέσιμοι. Δεν χρειάζεται ιδιαίτερη τεχνογνωσία, για να καταλάβει κανείς, ότι, όταν κάθε νέο αυτοκίνητο χρειάζεται ένα ζεύγος πινακίδων, πρέπει να υπάρχει εγκαίρως και το αντίστοιχο απόθεμα.
«Πυροσβεστική» λύση και παράτυπη διοχέτευση
Οταν πλέον ο κίνδυνος έγινε ορατός, το υπουργείο αναγκάστηκε να κινηθεί με διαδικασία διαπραγμάτευσης, χωρίς προηγούμενη δημοσίευση, βάσει του άρθρου 32 του ν. 4412/2016. Η λύση ήταν η άμεση προμήθεια 120.000 ζευγών πινακίδων για επιβατικά ΙΧ και 60.000 πινακίδων για μοτοσικλέτες. Το επείγον της κατάστασης αποτυπωνόταν ακόμη και στα χρονοδιαγράμματα: 36.000 ζεύγη πινακίδων αυτοκινήτων έπρεπε να παραδοθούν μέσα σε μόλις πέντε εργάσιμες ημέρες και άλλα 84.000 μέσα σε 30 εργάσιμες.
Για τις μοτοσικλέτες προβλεπόταν αντίστοιχα η παράδοση 30.000 πινακίδων μέσα σε πέντε ημέρες και άλλων 30.000 μέσα σε 30 ημέρες. Η διαδικασία πέρασε από τον σχετικό έλεγχο του Ελεγκτικού Συνεδρίου στις 7 Απριλίου 2026, χωρίς να εντοπιστούν αυτή τη φορά ουσιώδεις νομικές πλημμέλειες που να εμποδίζουν την υπογραφή της σύμβασης. Η έκτακτη προμήθεια λειτούργησε, ως «γέφυρα»· όμως η Ελλάδα φαίνεται ότι αποφάσισε να βαδίσει ξανά πάνω στην ίδια γέφυρα.
Τον Μάιο κινήθηκε νέα διαδικασία προμήθειας, η οποία προβλέπει μεταξύ άλλων 190.000 ζεύγη πινακίδων για επιβατικά αυτοκίνητα και 115.000 πινακίδες για μοτοσικλέτες. Η προμήθεια αφορά ακόμη κρατικά οχήματα, φορτηγά Δημοσίας Χρήσης, ρυμουλκούμενα, μηχανήματα έργων, οχήματα δοκιμαστικής κυκλοφορίας, ταξί και ηλεκτρικά ταξί, καθώς και οχήματα του Διπλωματικού Σώματος.
Οι αριθμοί είναι αποκαλυπτικοί. Δεν μιλάμε για μια περιστασιακή ανάγκη· μιλάμε για εκατοντάδες χιλιάδες πινακίδες κάθε χρόνο. Και αυτό ακριβώς κάνει την υπόθεση ακόμη πιο εξοργιστική. Η ανάγκη δεν είναι απρόβλεπτη. Δεν εμφανίζεται ξαφνικά. Δεν εξαρτάται από μια φυσική καταστροφή, έναν πόλεμο ή μια παγκόσμια έλλειψη πρώτης ύλης. Είναι μια απολύτως προβλέψιμη κρατική ανάγκη.
Και τώρα μπαίνει στο κάδρο η «μαύρη» αγορά. Σαν να μην έφτανε το χάος, το ρεπορτάζ αποκτά πλέον και μια πολύ σοβαρότερη διάσταση. Σύμφωνα με πληροφορίες που έχουν περιέλθει σε γνώση της αγοράς, έχουν καταγραφεί περιπτώσεις κατά τις οποίες ζεύγη πινακίδων που εμφανίζονται να μην είναι διαθέσιμα φέρονται να διοχετεύονται παράτυπα στη «μαύρη» αγορά.
Οι πληροφορίες κάνουν λόγο ακόμη και για ποσά της τάξης των 200 έως 400 ευρώ ανά ζεύγος. Εδώ πλέον δεν υπάρχει περιθώριο για αδιαφορία. Οι καταγγελίες αυτές πρέπει να διερευνηθούν άμεσα και σε βάθος· γιατί αν ισχύουν, τότε το ερώτημα δεν είναι μόνο γιατί δεν υπάρχουν πινακίδες.
Το ερώτημα γίνεται πολύ πιο σοβαρό: Πώς είναι δυνατόν να μην υπάρχουν επίσημα πινακίδες στις υπηρεσίες, αλλά να υπάρχουν κάποιοι που φέρονται να μπορούν να τις εξασφαλίσουν έναντι εκατοντάδων ευρώ; Από πού προέρχονται; Ποιος τις διαθέτει; Πώς διακινούνται; Ποιος μεσολαβεί; Υπάρχουν κυκλώματα; Υπάρχουν διαρροές από υπηρεσίες;
Ή πρόκειται για διαφορετικό μηχανισμό που πρέπει να αποκαλυφθεί; Αυτά δεν είναι ερωτήματα που μπορούν να απαντηθούν με μια ανακοίνωση περί «προσωρινής δυσλειτουργίας». Αν οι καταγγελίες επιβεβαιωθούν, μιλάμε για ζήτημα που αγγίζει ευθέως τη λειτουργία του κρατικού μηχανισμού και απαιτεί άμεση διοικητική και όπου απαιτείται ποινική διερεύνηση.
Διαβάστε Περισσότερα στην ΠΗΓΗ:Read More | https://www.tanea.gr/
Το HellasVoice.gr αποτελεί ένα σύγχρονο ψηφιακό ενημερωτικό μέσο με στόχο την άμεση, αξιόπιστη και πολυθεματική ενημέρωση του κοινού. Με έμφαση στην ελληνική επικαιρότητα αλλά και σε θέματα διεθνούς ενδιαφέροντος, το HellasVoice.gr καλύπτει ένα ευρύ φάσμα ειδήσεων που αφορούν την κοινωνία, την πολιτική, την οικονομία, τον τουρισμό, την υγεία και την καθημερινότητα.
Η πλατφόρμα αξιοποιεί σύγχρονες τεχνολογίες περιεχομένου, συνδυάζοντας επιλεγμένες ειδήσεις από έγκυρες πηγές με πρωτογενές υλικό, προσφέροντας στον αναγνώστη μια ολοκληρωμένη εμπειρία ενημέρωσης. Παράλληλα, δίνεται ιδιαίτερη σημασία στη σωστή δομή των άρθρων, την ταχύτητα φόρτωσης και τη βέλτιστη εμπειρία χρήσης σε κινητές συσκευές.
Στόχος του HellasVoice.gr είναι να αποτελέσει ένα δυναμικό και αξιόπιστο σημείο αναφοράς στον χώρο της ψηφιακής ενημέρωσης, συμβάλλοντας στη διάδοση της πληροφορίας με διαφάνεια, συνέπεια και σεβασμό προς τον αναγνώστη.
