Με λόγια βαθιάς συγκίνησης και σεβασμού, ο καθηγητής Κωνσταντίνος Φωτιάδης αναφέρθηκε στη θεατρική παράσταση για τη ζωή του Νίκου Ξυλούρη, ύστερα από την παρουσία του, ως τιμητικά προσκεκλημένου, στην παράσταση που παρακολούθησε την Κυριακή 22 Μαρτίου, έπειτα από πρόσκληση της Ουρανίας Ξυλούρη.
Στην ανάρτησή του, ο καθηγητής μιλά με ιδιαίτερη θέρμη για το έργο που αποτυπώνει τη ζωή του «αρχάγγελου της Κρήτης», όπως χαρακτηρίζει τον Νίκο Ξυλούρη, υπογραμμίζοντας τη σπουδαία μουσική παρακαταθήκη που άφησε πίσω του. Όπως σημειώνει, πρόκειται για ένα «θείο δώρο», το οποίο συνεχίζει να συγκινεί και να εμπνέει, επιβεβαιώνοντας τη διαχρονική αξία της προσφοράς του μεγάλου καλλιτέχνη.
Ιδιαίτερη αναφορά κάνει και στην Ουρανία Ξυλούρη, την οποία περιγράφει ως «αρχοντογυναίκα», στέκοντας με σεβασμό στις πολύ σκληρές δοκιμασίες που σημάδεψαν τη ζωή της. Ο Κωνσταντίνος Φωτιάδης θυμίζει πως έχασε σε πολύ νεαρή ηλικία τον αγαπημένο της σύζυγο, χωρίς να προλάβει να τον χαρεί όσο θα ήθελε, ενώ βίωσε και τη βαριά απώλεια του μονάκριβου παιδιού της, του Γιωργή. Παρ’ όλα αυτά, όπως τονίζει, παραμένει όρθια, με αξιοπρέπεια και δύναμη που προκαλούν θαυμασμό.
Μάλιστα, ο καθηγητής περιγράφει και τη συγκινητική στιγμή κατά την οποία το κοινό, μόλις αντιλήφθηκε ότι η Ουρανία Ξυλούρη βρισκόταν στην αίθουσα, ξέσπασε σε αδιάκοπο χειροκρότημα, σε μια αυθόρμητη εκδήλωση τιμής και αναγνώρισης. Όπως αναφέρει, η θεατρική απόδοση της ζωής του Νίκου και της Ουρανίας Ξυλούρη φέρει ξεκάθαρα τη δική της σφραγίδα, κάτι που δίνει στην παράσταση ξεχωριστή συναισθηματική και καλλιτεχνική βαρύτητα.
Ο Κωνσταντίνος Φωτιάδης στέκεται ακόμη στο υψηλό επίπεδο της παραγωγής, κάνοντας λόγο για μια παράσταση με καταξιωμένους ηθοποιούς και καλλιτέχνες, την οποία, όπως τονίζει, δεν πρέπει να χάσει κανείς. Παράλληλα, επισημαίνει πως το έργο θα περιοδεύσει σε όλη την Ελλάδα, δίνοντας την ευκαιρία σε ακόμη περισσότερο κόσμο να γνωρίσει από κοντά αυτή τη θεατρική αποτύπωση μιας ζωής που ταυτίστηκε με το τραγούδι, την Κρήτη και την ελληνική ψυχή.
Κλείνοντας την ανάρτησή του, ο καθηγητής ευχαριστεί δημόσια την Ουρανία Ξυλούρη για την πρόσκληση και για αυτό που ο ίδιος χαρακτηρίζει «θείο δώρο», σφραγίζοντας με αυτόν τον τρόπο μια δημόσια παρέμβαση γεμάτη μνήμη, συγκίνηση και αναγνώριση για ένα έργο που κρατά ζωντανή την παρακαταθήκη του Νίκου Ξυλούρη.