Το Ισραήλ εξετάζει το επόμενο μεγάλο άλμα στην αεροπορική ισχύ, με στόχο μέσα στην επόμενη δεκαετία να αποκτήσει όχι μόνο ένα εγχώριας σχεδίασης stealth μαχητικό, αλλά και ένα προηγμένο αυτόνομο μαχητικό αεροσκάφος που θα χρησιμοποιεί Τεχνητή Νοημοσύνη και θα επιχειρεί στο πλευρό επανδρωμένων μαχητικών.
Σύμφωνα με πληροφορίες που επικαλείται η Jerusalem Post, οι σχετικές σκέψεις εντάσσονται σε μια πολύ ευρύτερη ισραηλινή στρατηγική: τη σταδιακή μείωση της εξάρτησης από τις ΗΠΑ και άλλους ξένους προμηθευτές κρίσιμων οπλικών συστημάτων και την ενίσχυση της δυνατότητας της εγχώριας αμυντικής βιομηχανίας να σχεδιάζει, να παράγει και –κυρίως– να κατασκευάζει σε μεγάλη κλίμακα προηγμένα συστήματα.
Ο ορίζοντας της δεκαετίας
Ανώτερος Ισραηλινός αξιωματούχος, μιλώντας σε δημοσιογράφους στην Ουάσιγκτον, υποστήριξε ότι μπορεί να φανταστεί το Ισραήλ να κατασκευάζει τα δικά του stealth μαχητικά.
Το σκεπτικό είναι σαφές: εφόσον υπάρχει το ενδεχόμενο κάποια στιγμή οι ξένοι προμηθευτές να σταματήσουν την παροχή κρίσιμων στρατιωτικών συστημάτων, το Ισραήλ πρέπει να αποκτήσει τη δυνατότητα να τα κατασκευάζει μόνο του.
Ως χρονικός ορίζοντας τίθεται η επόμενη δεκαετία, ενώ στο ίδιο διάστημα εξετάζεται και η ανάπτυξη μη επανδρωμένων μαχητικών αεροσκαφών.
Οι διαθέσιμες πληροφορίες, πάντως, δεν δείχνουν ότι έχει ήδη ξεκινήσει επίσημο πρόγραμμα ανάπτυξης ενός νέου ισραηλινού stealth μαχητικού. Πρόκειται προς το παρόν για σχεδιασμούς και αξιολογήσεις, με την πιθανότητα διεθνών συνεργασιών να παραμένει ανοικτή.
Ένα ισραηλινό μαχητικό με «DNA» F-35
Η μελλοντική επανδρωμένη πλατφόρμα θα μπορούσε να αξιοποιήσει σχεδιαστικές ιδέες και τεχνολογικές αντιλήψεις που παραπέμπουν στο F-35, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι πρόκειται για αντιγραφή του αμερικανικού μαχητικού.
Το ακόμη πιο ενδιαφέρον σκέλος, όμως, αφορά την ανάπτυξη μιας διαφορετικής πλατφόρμας: ενός αυτόνομου μη επανδρωμένου μαχητικού με προηγμένους αισθητήρες, δυνατότητες προσβολής στόχων ακριβείας και Τεχνητή Νοημοσύνη που θα αναλαμβάνει λειτουργίες λήψης αποφάσεων αντί ενός πιλότου.
Ουσιαστικά, πρόκειται για την ιδέα του «ρομποτικού παραστάτη» των επανδρωμένων μαχητικών.
Το αεροσκάφος θα μπορεί να ενσωματώνεται σε δικτυοκεντρικά συστήματα μάχης και να αναλαμβάνει αποστολές πληροφοριών, επιτήρησης και αναγνώρισης, ηλεκτρονικού πολέμου αλλά και άμεσης εμπλοκής.
Ο «παραστάτης» του ανθρώπου-πιλότου
Η μεγάλη αλλαγή δεν βρίσκεται απλώς στο γεγονός ότι το αεροσκάφος δεν θα έχει χειριστή. Επιθετικά drones υπάρχουν ήδη και χρησιμοποιούνται ευρέως.
Η ειδοποιός διαφορά βρίσκεται στον βαθμό αυτονομίας, στις επιδόσεις και κυρίως στη θέση του μη επανδρωμένου αεροσκάφους μέσα στον σχηματισμό μάχης.
Η φιλοσοφία προβλέπει ένα αυτόνομο αεροσκάφος που θα μπορεί να πετά και να πολεμά μαζί με επανδρωμένα μαχητικά, αναλαμβάνοντας ιδιαίτερα επικίνδυνες αποστολές. Θα μπορεί, για παράδειγμα, να προηγείται του σχηματισμού για αναγνώριση, να εισέρχεται σε περιοχές που προστατεύονται από ισχυρά συστήματα αεράμυνας, να εκτελεί ηλεκτρονικό πόλεμο ή να εμπλέκεται με εχθρικούς στόχους.
Έτσι, ένα επανδρωμένο μαχητικό θα μπορούσε να λειτουργεί ως κεντρικός κόμβος ενός σχηματισμού στον οποίο θα συμμετέχουν αρκετές αυτόνομες πλατφόρμες.
Το αποτέλεσμα θα ήταν η σημαντική αύξηση της ισχύος πυρός και της ακτίνας δράσης ενός σχηματισμού, χωρίς αντίστοιχη αύξηση του κινδύνου για τους πιλότους.
Το αμερικανικό μοντέλο CCA
Η συγκεκριμένη φιλοσοφία παρουσιάζει σημαντικές ομοιότητες με το αμερικανικό πρόγραμμα Collaborative Combat Aircraft (CCA).
Οι ΗΠΑ αναπτύσσουν μη επανδρωμένα μαχητικά τα οποία προορίζονται να συνεργάζονται με επανδρωμένες πλατφόρμες όπως το F-35 και, μελλοντικά, το F-47. Στόχος είναι ένας πιλότος να μπορεί να αξιοποιεί πολλαπλές αυτόνομες πλατφόρμες, διασπείροντας αισθητήρες και οπλικά συστήματα σε μεγαλύτερη περιοχή του πεδίου μάχης.
Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρατίθενται, η αμερικανική Πολεμική Αεροπορία ενημέρωσε τον Μάιο το Κογκρέσο ότι σχεδιάζει την απόκτηση περισσότερων από 150 CCA μέχρι το οικονομικό έτος 2031.
Το Ισραήλ φαίνεται να μελετά μια αντίστοιχη φιλοσοφία, προσαρμοσμένη όμως στις δικές του επιχειρησιακές απαιτήσεις.
Το Ιράν στο βάθος του σχεδιασμού
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει η τοποθέτηση του συνταγματάρχη των IDF Γισάι Κοέν, ο οποίος απέφυγε να επιβεβαιώσει ευθέως την ύπαρξη σχετικού ισραηλινού προγράμματος.
Παρέπεμψε, ωστόσο, στο ζήτημα των «εκπλήξεων για τον επόμενο πόλεμο εναντίον του Ιράν».
Η συγκεκριμένη αναφορά αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα. Ένα αυτόνομο αεροσκάφος με χαρακτηριστικά χαμηλής παρατηρησιμότητας, προηγμένο ηλεκτρονικό πόλεμο και δυνατότητα δικτυωμένης συνεργασίας με F-35 θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ακριβώς στις αποστολές υψηλού κινδύνου που προκύπτουν απέναντι σε ένα πυκνό και πολυεπίπεδο σύστημα αεράμυνας.
Στόχος η στρατηγική αυτονομία
Πίσω από την τεχνολογική διάσταση βρίσκεται, όμως, ένα μεγαλύτερο στρατηγικό ζήτημα.
Ο Μπενιαμίν Νετανιάχου έχει περιγράψει μια μακροπρόθεσμη πολιτική περιορισμού της ισραηλινής εξάρτησης από την αμερικανική στρατιωτική υποστήριξη. Η κατεύθυνση αυτή αφορά ήδη το πυροβολικό, τους πυραύλους, τον ηλεκτρονικό πόλεμο και τα κυβερνοσυστήματα και θα μπορούσε σταδιακά να επεκταθεί στις πλέον σύνθετες αεροπορικές πλατφόρμες.
Σήμερα το Ισραήλ διαθέτει, σύμφωνα με τα στοιχεία του δημοσιεύματος, 48 F-35 από την αρχική παραγγελία των 50 αεροσκαφών, ενώ το 2024 προχώρησε σε πρόσθετη παραγγελία 50 μαχητικών, με τις πρώτες παραδόσεις να αναμένονται έως το 2031.
Σε βάθος χρόνου θα μπορούσε έτσι να δημιουργηθεί μια μικτή αεροπορική δύναμη αποτελούμενη από αμερικανικής προέλευσης F-35, ενδεχόμενα εγχώρια επανδρωμένα stealth μαχητικά και ισραηλινής κατασκευής αυτόνομα μαχητικά drones.
Από το Lavi στο μαχητικό της εποχής της AI
Το Ισραήλ δεν ξεκινά από το μηδέν. Διαθέτει σημαντική ιστορική εμπειρία στην ανάπτυξη πολεμικών αεροσκαφών.
Η τότε Israel Aircraft Industries είχε αναπτύξει το φιλόδοξο μαχητικό Lavi, προτού το πρόγραμμα ακυρωθεί το 1987 για οικονομικούς και πολιτικούς λόγους. Είχε επίσης κατασκευάσει το Kfir, το οποίο υπηρέτησε επί δεκαετίες στην Ισραηλινή Πολεμική Αεροπορία και εξήχθη σε ξένους χρήστες.
Η πρόκληση σήμερα είναι πολύ μεγαλύτερη. Ένα σύγχρονο stealth μαχητικό και, ακόμη περισσότερο, ένα αυτόνομο αεροσκάφος μάχης με προηγμένη Τεχνητή Νοημοσύνη απαιτούν τεράστιες επενδύσεις, υψηλότατο επίπεδο τεχνογνωσίας και δυνατότητα μαζικής παραγωγής.
Αυτό ακριβώς φαίνεται να αποτελεί ένα από τα βασικά διδάγματα που εξάγει πλέον το ισραηλινό αμυντικό κατεστημένο: δεν αρκεί μια χώρα να μπορεί να αναπτύξει ένα προηγμένο οπλικό σύστημα. Πρέπει να είναι σε θέση να το παράγει μόνη της και σε αριθμούς ικανούς να καλύψουν τις επιχειρησιακές ανάγκες των Ενόπλων Δυνάμεών της.
Όπως παραδέχθηκε ο Κοέν, βρίσκεται σε εξέλιξη ένας «τεράστιος αγώνας δρόμου» διεθνώς για την απόκτηση αυτών των δυνατοτήτων.
Και το Ισραήλ δείχνει αποφασισμένο να συμμετάσχει σε αυτόν, επιδιώκοντας το επόμενο μαχητικό του αεροσκάφος να μην είναι απλώς μη επανδρωμένο, αλλά ένας αυτόνομος, δικτυωμένος «συμπολεμιστής» του ανθρώπου-πιλότου στο πεδίο μάχης του μέλλοντος.
Πηγή: Read More | https://geopolitico.gr
Το HellasVoice.gr αποτελεί ένα σύγχρονο ψηφιακό ενημερωτικό μέσο με στόχο την άμεση, αξιόπιστη και πολυθεματική ενημέρωση του κοινού. Με έμφαση στην ελληνική επικαιρότητα αλλά και σε θέματα διεθνούς ενδιαφέροντος, το HellasVoice.gr καλύπτει ένα ευρύ φάσμα ειδήσεων που αφορούν την κοινωνία, την πολιτική, την οικονομία, τον τουρισμό, την υγεία και την καθημερινότητα.
Η πλατφόρμα αξιοποιεί σύγχρονες τεχνολογίες περιεχομένου, συνδυάζοντας επιλεγμένες ειδήσεις από έγκυρες πηγές με πρωτογενές υλικό, προσφέροντας στον αναγνώστη μια ολοκληρωμένη εμπειρία ενημέρωσης. Παράλληλα, δίνεται ιδιαίτερη σημασία στη σωστή δομή των άρθρων, την ταχύτητα φόρτωσης και τη βέλτιστη εμπειρία χρήσης σε κινητές συσκευές.
Στόχος του HellasVoice.gr είναι να αποτελέσει ένα δυναμικό και αξιόπιστο σημείο αναφοράς στον χώρο της ψηφιακής ενημέρωσης, συμβάλλοντας στη διάδοση της πληροφορίας με διαφάνεια, συνέπεια και σεβασμό προς τον αναγνώστη.
