Το δίδυμο των πραγματικών ενόχων, Χάρολντ Γουίλσον/Τζέιμς Κάλαχαν.
Γράφει η Φανούλα Αργυρού*, ΣΗΜΕΡΙΝΗ
Μέρος Ε΄
14 Αυγούστου – Συνεδρία στο 10 Downing Street. Ο -τεκμηριωμένα με αδιάσειστα επίσημα βρετανικά αρχεία (cast-iron evidence – σιδεροκέφαλες μαρτυρίες)- πραγματικά ΕΝΟΧΟΣ Βρετανός ΥΠΕΞ, Τζέιμς Κάλαχαν: «Πίστευε πως δεν υπήρχε πιθανότητα να σταματήσουν τους Τούρκους από το να κατορθώσουν τους στρατιωτικούς τους στόχους. Οι Αμερικανοί πράγματι ανησυχούσαν αλλά δεν επρόκειτο να πάρουν στρατιωτικά μέτρα, ούτε να δώσουν στρατιωτική βοήθεια στη μία ή την άλλη πλευρά. Η Βρετανία δεν έπρεπε να επέμβει στρατιωτικά δίχως τις ΗΠΑ και ο ρόλος τής ΟΥΝΦΙΚΥΠ ήταν όπως φύγει από τη μέση. Πίστευε πως οι Τούρκοι δεν θα ενοχλούσαν τις Βάσεις και δεν θα προκαλούσαν πρόβλημα στη Βρετανία…». Εν τω μεταξύ είχαν εξηγήσει στον Τούρκο πρέσβη στο Λονδίνο την ανάγκη να σέβονταν τις Βάσεις και το ίδιο έκανε και ο πρέσβης στην Άγκυρα…
Και ο δεύτερος, εξίσου -τεκμηριωμένα με αδιάσειστα βρετανικά αρχεία- ΕΝΟΧΟΣ Βρετανός Πρωθυπουργός, Χάρολντ Γουίλσον: «Η Βρετανία έπρεπε να συγκεντρωθεί στη διπλωματική πρωτοβουλία… Δεν υπήρχε λόγος να σκέφτονται ότι τα βρετανικά στρατεύματα μπορούσαν ή έπρεπε να τα βάλουν με τους Τούρκους… Αν ερωτάτο ο Υπουργός Εξωτερικών κατά πόσον υπήρχε σκέψη για μεγάλο στρατιωτικό ρόλο εκ μέρους της Βρετανίας, θ’ απαντούσε ότι δεν υπήρχε…».
Ούτε γάτα ούτε ζημιά, από την «ΕΓΓΥΗΤΡΙΑ ΒΡΕΤΑΝΙΑ». Η οποία συνωμότησε με την άλλη «ΕΓΓΥΗΤΡΙΑ ΤΟΥΡΚΙΑ» επίσημα το βράδυ της 17ης Ιουλίου 1974, στο ίδιο ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΙΚΟ ΓΡΑΦΕΙΟ, να αφήσει τον Ετζεβίτ να εισβάλει συμμαχώντας για αλλαγή του στάτους κβο της ΚΔ σε διχοτομικό στάτους…
Μόνο αν ενθάρρυναν γενική σφαγή των Ελληνοκυπρίων!
14 Αυγούστου – Την ίδια μέρα ο Χάρολντ Γουίλσον συναντήθηκε και με τον ΓΓ του ΟΗΕ, Αυστριακό (πρώην Ναζί), Κουρτ Βάλντχαϊμ, με τον οποίο συνεννοήθηκαν να μην περάσει το Συμβούλιο Ασφαλείας Ψήφισμα που να έδιδε εξουσία στα Ηνωμένα Έθνη κάτω από το Άρθρο 7 του Χάρτη… Μόνο αν, π.χ., οι Τούρκοι πήγαιναν πέραν των υποτιθέμενων στόχων τους και προσπαθούσαν να καταλάβουν ολόκληρη τη νήσο ή ενθάρρυναν μια γενική σφαγή των Ελληνοκυπρίων… Η βρετανική κυβέρνηση δεν έβλεπε την ανάγκη για στρατιωτική δράση που μπορούσε είτε αυτή είτε τα Ηνωμένα Έθνη να πάρουν εκείνη τη ώρα ή σε προβλεπτό στάδιο…
Βρετανικά, αμερικανικά και ρωσικά πλοία στη Μεσόγειο
14 Αυγούστου 1974 – Η ηθική αυτουργός και ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΕΝΟΧΟΣ, «εγγυήτρια» Βρετανία διέθετε σταθμευμένα ανοικτά της Κύπρου: το HMS Devonshire Guided missile destroyer και το HMS Frigate Rhyl και με 1 ½ μέρας απόσταση, τα Abdiel, Wilton, Maxton και Bossington. Μπορούσε, αν ήθελε, να σταματήσει τη δεύτερη εισβολή (όπως και την πρώτη, αλλά συνωμότησε με την «εγγυήτρια» Τουρκία για αλλαγή του στάτους κβο), να διέτασσε από τις 9 Αυγούστου – όταν είχαν τις έγκυρες πληροφορίες για δεύτερη εισβολή από τις Βρετανικές Μυστικές Υπηρεσίες – και τα τέσσερα αυτά πλοία να σπεύσουν στα ανοικτά της Κύπρου που θα φθάσουν εκεί με άνεση στις 12 Αυγούστου το αργότερο…
Όπως συνέβη και στην πρώτη εισβολή, όταν το HMS Hermes ειδοποιήθηκε από το βράδυ της 16ης Ιουλίου 1974 (το πρωί ο Ετζεβίτ ζήτησε συνάντηση για την επομένη και ειδοποιήθηκαν για την εισβολή) για επιχειρήσεις στην Κύπρο και βρισκόταν απέναντι από τη Βάση Ακρωτηρίου απ’ όπου μετακινήθηκε στα ανοικτά της Κερύνειας, αλλά για να… μαζέψει Βρετανούς υπηκόους …
Έρευνα της συγγραφέως στα βρετανικά αρχεία του Υπουργείου Άμυνας φανέρωσε χάρτες και άλλα πλοία κατά τις δύο τουρκικές εισβολές, με τον βρετανικό στόλο να κρατά κυριολεκτικά σε κλοιό ολόκληρη την Κύπρο! Όπως υποσχέθηκαν στον Ετζεβίτ στις 17 Ιουλίου, να εμπόδιζαν ελληνική βοήθεια προς Κύπρο…
Στο πόρισμά της η Επιτροπή του βρετανικού Κοινοβουλίου (1976) έγραψε ότι η Βρετανία είχε τη στρατιωτική δυνατότητα και την ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ να προστατεύσει την Κύπρο, αλλά όπως ομολόγησε ο James Callaghan, δεν ήθελαν γιατί συμφώνησαν με τον Ετζεβίτ στις 17 Ιουλίου 1974 για αλλαγή του στάτους κβο στο νησί…
Οι Ηνωμένες Πολιτείες στις 14.8.1974 διέθεταν πλησίον της Κύπρου το αεροπλανοφόρο USS Forrestal super carrier, σταθμευμένο επ’ αόριστον στην Τυρρηνική θάλασσα δυτικά της Ιταλίας, το αεροπλανοφόρο Independence δυτικά της Κρήτης, και τα USS Inchon και το USS Little Rock στα νερά της Ιταλίας.
H δε Σοβιετική Ένωση, σύμφωνα με βρετανικό έγγραφο παρακολουθήσεων, μεταξύ 19 Ιουνίου 1974 και 2 Αυγούστου 1974 είχε τον εξής στόλο στη Μεσόγειο (αντιγραφή από το εν λόγω έγγραφο):
«Soviet Navy (All Secret) – Current Mediterranean Strength (as of 2 July 74)
Cruisers 2, Destroyers 3, Escorts/Minesweepers 2, Amphibians 3, Submarines 13, Elint 1, Depot Ships 5, Oilers 5, Auxiliaries 11, Total Unites: 49.
Over the past fortnight the composition of the Soviet ships in the Mediterranean has changed considerably. Both the helicopter cruises have departed, the MOSKUA returned to the Black Sea and the LENINGRAD moving into the Southern Atlantic…».
Ενδιαφέρον ότι τα δύο ελικοπτεροφόρα και άλλα πλοία του σοβιετικού στόλου αποχώρησαν από τη Μεσόγειο πριν από την πρώτη εισβολή. Ενώ στις 19 Αυγούστου 1974 η κατάσταση είχε ως εξής.
«Cruisers 4, Destroyers 4, Escorts 6, Minesweepers 2, Amphibians 2, Submarines 4, Elint 3, Depot Ships 6, Oilers 5, Auxiliaries 10, Total Units: 56».
Χάρτης με τις τοποθεσίες διαφόρων βρετανικών πλοίων στ’ ανοικτά της Κερύνειας κατά τις τουρκικές εισβολές.
Δεύτερος βρετανικός χάρτης, με βρετανικά πλοία να σχηματίζουν κλοιό πέριξ της Κύπρου κατά τις τουρκικές εισβολές.
Τρίτος χάρτης, στα Γαλλικά, με κινήσεις βρετανικών πλοίων πέριξ της Κύπρου, μάλλον κατά την πρώτη τουρκική εισβολή.
Η Βρετανία άφησε την Τουρκία να εισβάλει…
O καθηγητής Ιστορίας και Κοινωνιολογίας στο πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια, Perry Anderson, έγραψε στην έρευνά του «Η διαίρεση της Κύπρου»:
«…Το πραξικόπημα αναμφίβολα ήταν παραβίαση της Συνθήκης Εγγυήσεως και εντός 48 ωρών ο Τούρκος Πρωθυπουργός, Ecevit, βρέθηκε στην πόρτα της Downing Street, συνοδευόμενος από Υπουργούς και Στρατηγούς, απαιτώντας η Βρετανία μαζί με την Τουρκία να δράσουν αμέσως για να αντιστρέψουν τα πράγματα.
»Η συνάντηση που ακολούθησε, καθόρισε τη μοίρα της νήσου. Ήταν μια συνομιλία μεταξύ σοσιαλδημοκρατών: Wilson, Callaghan και Ecevit, συνάδελφοι στη Σοσιαλιστική Διεθνή (Socialist International). Παρόλο που η Βρετανία όχι μόνο είχε έναν πυρήνα από καλώς εξοπλισμένο στράτευμα, αλλά και συντριπτική δύναμη αέρος στο νησί – μαχητικά βομβαρδιστικά (η Βρετανία είχε πολεμικά πλοία πλησίον των ακτών και μπορούσε να σταματήσει μια μονομερή τουρκική εισβολή), το Λονδίνο δεν έκανε τίποτα. Το αποτέλεσμα ήταν η καταστροφή της Κύπρου μέχρι σήμερα… Μετά από λίγες εβδομάδες εκεχειρίας η Τουρκία το έκανε ξεκάθαρο ότι δεν την ενδιέφερε ποσώς η συνθήκη την οποία σκοπίμως παραβίασε για να εισβάλει, αλλά ήθελε διχοτόμηση και οι Στρατηγοί της εξαπέλυσαν μια γενική επίθεση με τεθωρακισμένα, αεροπλάνα, πυροβολικά και πλοία, στην ήδη νόμιμη Κυβέρνηση της Κύπρου. Σε λιγότερο από 72 ώρες, η Τουρκία άρπαξε τα δύο πέμπτα της νήσου…».
O καθηγητής Perry Anderson.
Ο Ετζεβίτ δεν έφθασε στον Λευκό Οίκο στην Ουάσιγκτον στις 17 Ιουλίου 1974, αλλά στο 10 Downing Street, στο Λονδίνο…
Οι Βρετανοί ποτέ δεν άφησαν άλλο κράτος να πάρει τα ηνία στο θέμα της Κύπρου και μέχρι στιγμής αυτοί συνεχίζουν να έχουν την πρωτοβουλία διεθνών κινήσεων…
Πηγές- Βρετανικό Εθνικό Αρχείο, λεπτομέρειες στο βιβλίο «Διζωνική vs Δημοκρατία 1955-2019».
Περισσότερα την ερχόμενη Κυριακή
*Ερευνήτρια/δημοσιογράφος
Το HellasVoice.gr αποτελεί ένα σύγχρονο ψηφιακό ενημερωτικό μέσο με στόχο την άμεση, αξιόπιστη και πολυθεματική ενημέρωση του κοινού. Με έμφαση στην ελληνική επικαιρότητα αλλά και σε θέματα διεθνούς ενδιαφέροντος, το HellasVoice.gr καλύπτει ένα ευρύ φάσμα ειδήσεων που αφορούν την κοινωνία, την πολιτική, την οικονομία, τον τουρισμό, την υγεία και την καθημερινότητα.
Η πλατφόρμα αξιοποιεί σύγχρονες τεχνολογίες περιεχομένου, συνδυάζοντας επιλεγμένες ειδήσεις από έγκυρες πηγές με πρωτογενές υλικό, προσφέροντας στον αναγνώστη μια ολοκληρωμένη εμπειρία ενημέρωσης. Παράλληλα, δίνεται ιδιαίτερη σημασία στη σωστή δομή των άρθρων, την ταχύτητα φόρτωσης και τη βέλτιστη εμπειρία χρήσης σε κινητές συσκευές.
Στόχος του HellasVoice.gr είναι να αποτελέσει ένα δυναμικό και αξιόπιστο σημείο αναφοράς στον χώρο της ψηφιακής ενημέρωσης, συμβάλλοντας στη διάδοση της πληροφορίας με διαφάνεια, συνέπεια και σεβασμό προς τον αναγνώστη.