Η ιστορική μνήμη, η δημοσιογραφική μαρτυρία και η πολιτική υποκρισία της Άγκυρας βρίσκονται στο επίκεντρο, στο άρθρο του Χρήστου Κωνσταντινίδη, που δημοσιεύθηκε στην ισραηλινή εφημερίδα Israel Hayom. Με αφετηρία την προσωπικότητα και τη θυσία του εθνομάρτυρα δημοσιογράφου Νίκου Καπετανίδη, το άρθρο θέτει ένα καίριο ερώτημα: Πώς μπορεί η Τουρκία να απαιτεί διεθνή λογοδοσία για τις ενέργειες του Ισραήλ στη Γάζα, όταν εξακολουθεί να αρνείται την ιστορική πραγματικότητα της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου;
Ο δημοσιογράφος που δεν σιώπησε μπροστά στους δημίους
Ο Νίκος Καπετανίδης γεννήθηκε το 1889 στη Ριζούντα του Πόντου και αποφοίτησε από το ιστορικό Φροντιστήριο Τραπεζούντας. Από νεαρή ηλικία ακολούθησε τη δημοσιογραφία, την οποία αντιμετώπισε όχι απλώς ως επάγγελμα, αλλά ως αποστολή απέναντι στο έθνος και την ιστορική αλήθεια.
Το 1918 ίδρυσε την εφημερίδα «Εποχή», στις σελίδες της οποίας κατέγραφε όσα συνέβαιναν στην Τραπεζούντα και στα ελληνικά χωριά του Πόντου. Σε μια εποχή κατά την οποία οι ελληνικοί πληθυσμοί βρίσκονταν αντιμέτωποι με τη βία των κεμαλικών δυνάμεων, ο Καπετανίδης επέλεξε να δημοσιοποιεί τις καταγγελίες, κατονομάζοντας τους υπευθύνους.
Ο δημοσιογράφος και θεατρικός συγγραφέας Δημήτρης Ψαθάς, που τον γνώρισε προσωπικά και συνεργάστηκε μαζί του, περιγράφει στο έργο του «Γη του Πόντου» έναν άνθρωπο γεμάτο ζωντάνια, ορμή, πατριωτισμό και όνειρα για μια ελεύθερη πατρίδα.
Ο Καπετανίδης γνώριζε ότι κάθε δημοσίευμα μπορούσε να αποτελέσει αιτία δίωξης. Ωστόσο, δεν επέλεξε τη σιωπή ούτε την ουδετερότητα απέναντι στις σφαγές και στους εκτοπισμούς. Κατέγραφε τα γεγονότα την ώρα που εξελίσσονταν, αφήνοντας πίσω του μια ανεκτίμητη δημοσιογραφική και ιστορική παρακαταθήκη.
Η σύγκρουση με τον Τοπάλ Οσμάν
Ξεχωριστή θέση στο άρθρο κατέχει η αντιπαράθεση του Καπετανίδη με τον Τοπάλ Οσμάν, τον διαβόητο αρχηγό ένοπλων παραστρατιωτικών ομάδων από την Κερασούντα, το όνομα του οποίου συνδέθηκε με σφαγές, λεηλασίες και βίαιους εκτοπισμούς Ελλήνων και Αρμενίων.
Ο Τοπάλ Οσμάν προειδοποίησε τον Καπετανίδη να σταματήσει να γράφει εναντίον του. Η απειλή ήταν σαφής. Ο δημοσιογράφος, όμως, αρνήθηκε να υποκύψει.
Δεν άλλαξε τη γραμμή της εφημερίδας του και δεν επιχείρησε να εξασφαλίσει τη ζωή του μέσω της αυτολογοκρισίας.
Η αναμέτρηση αυτή, όπως υπογραμμίζεται στο άρθρο, δεν ήταν μια απλή σύγκρουση ανάμεσα σε έναν ισχυρό παράγοντα και έναν εκδότη. Ήταν η σύγκρουση του ανθρώπου που κατέγραφε τα εγκλήματα με εκείνον που κατηγορούνταν για τη διάπραξή τους.
Τα δικαστήρια της Αμάσειας και η τελευταία κραυγή
Η κορύφωση της τραγωδίας ήρθε με τα έκτακτα Δικαστήρια Ανεξαρτησίας της Αμάσειας, τα οποία χρησιμοποιήθηκαν ως μηχανισμός εξόντωσης της ηγεσίας του Ποντιακού Ελληνισμού.
Κληρικοί, εκπαιδευτικοί, πολιτικοί, επιχειρηματίες και δημοσιογράφοι βρέθηκαν κατηγορούμενοι σε διαδικασίες χωρίς ουσιαστικές εγγυήσεις υπεράσπισης. Η εθνική τους ταυτότητα, η κοινωνική επιρροή και η δραστηριότητά τους υπέρ του Πόντου μπορούσαν να αποτελέσουν επαρκή λόγο καταδίκης.
Ο Νίκος Καπετανίδης δεν προσπάθησε να αποκηρύξει τις ιδέες του για να σωθεί. Όταν κατηγορήθηκε ότι αγωνιζόταν για την ανεξαρτησία του Πόντου, απάντησε ότι είχε εργαστεί όχι μόνο για την ανεξαρτησία του, αλλά και για την ένωσή του με την Ελλάδα.
Στις 21 Σεπτεμβρίου 1921 οδηγήθηκε στην αγχόνη.
Η τελευταία του κραυγή ήταν:
«Ζήτω η Ελλάς!»
Η εκτέλεσή του είχε σκοπό να φιμώσει μία από τις σημαντικότερες φωνές του Ποντιακού Ελληνισμού. Όμως οι διώκτες του δεν κατάφεραν να εξαφανίσουν το έργο του.
Η «Εποχή» ως ιστορικό τεκμήριο της Γενοκτονίας
Ιδιαίτερη σημασία δίνεται στη διάσωση του πλήρους αρχείου της εφημερίδας «Εποχή» από τον αδελφό του δημοσιογράφου, Κώστα Καπετανίδη, ο οποίος το μετέφερε στην Ελλάδα.
Το αρχείο έχει πλέον ψηφιοποιηθεί, δημιουργώντας νέες δυνατότητες για την επιστημονική μελέτη και τη διεθνή αξιοποίησή του.
Η αξία του είναι εξαιρετική, καθώς δεν αποτελεί μεταγενέστερη αναδρομή στα γεγονότα. Πρόκειται για πρωτογενείς καταγραφές που έγιναν την περίοδο κατά την οποία εξελίσσονταν οι διώξεις.
Μέσα από τα δημοσιεύματα, τις καταγγελίες και τις μαρτυρίες της εποχής, αποτυπώνονται πτυχές της συστηματικής βίας σε βάρος των ελληνικών πληθυσμών.
Το άρθρο υποστηρίζει ότι αυτό το υλικό δεν πρέπει να παραμείνει περιορισμένο σε ιστορικά αρχεία ή επετειακές αναφορές. Αντιθέτως, χρειάζεται να μεταφραστεί, να μελετηθεί σε πανεπιστήμια και να παρουσιαστεί σε κοινοβούλια και διεθνείς οργανισμούς.
Η αντίφαση της Άγκυρας απέναντι στο Ισραήλ
Η ιστορική αναφορά συνδέεται με τη σύγχρονη εξωτερική πολιτική της Τουρκίας και τη στάση της απέναντι στον πόλεμο στη Γάζα.
Η Άγκυρα κατηγορεί το Ισραήλ για γενοκτονία και έχει επικαλεστεί τη Σύμβαση για τη Γενοκτονία σε διαδικασίες ενώπιον του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης.
Οι κατηγορίες κατά του Ισραήλ είναι ιδιαίτερα σοβαρές και απαιτούν αξιολόγηση με βάση τα αποδεικτικά στοιχεία και το διεθνές δίκαιο. Παράλληλα, στο εσωτερικό του Ισραήλ, οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων, δημοσιογράφοι και φορείς της κοινωνίας των πολιτών έχουν ασκήσει σκληρή κριτική στις ενέργειες της ισραηλινής κυβέρνησης, ενώ ορισμένες οργανώσεις έχουν χρησιμοποιήσει και οι ίδιες τον χαρακτηρισμό «γενοκτονία».
Αντίθετα, η Τουρκία εξακολουθεί να απορρίπτει την αναγνώριση της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου.
Εδώ εντοπίζεται και το κεντρικό επιχείρημα της παρέμβασης: κανένα κράτος που απαιτεί την εξέταση των πράξεων άλλων κρατών δεν μπορεί να διεκδικεί την εξαίρεση της δικής του ιστορικής συμπεριφοράς από τον ίδιο έλεγχο.
Στο άρθρο γίνεται επίσης σύγκριση με τη μεταπολεμική Γερμανία, η οποία προχώρησε σε θεσμική αναμέτρηση με τα ναζιστικά εγκλήματα. Η Τουρκία, σύμφωνα με τον αρθρογράφο, επέλεξε αντίθετα την άρνηση της ιστορικής ευθύνης και τη διατήρηση τιμητικών αφηγήσεων γύρω από πρόσωπα που συνδέονται με τις διώξεις.
Από τον Πόντο στην Κύπρο: Η συνέχεια μιας πολιτικής
Η παρέμβαση επεκτείνεται και στην τουρκική εισβολή του 1974 στην Κύπρο, στη συνεχιζόμενη κατοχή εδαφών της Κυπριακής Δημοκρατίας, στους αναγκαστικούς εκτοπισμούς και στις πολιτικές πίεσης έναντι μειονοτήτων.
Ο αρθρογράφος συνδέει αυτές τις πρακτικές με τη διαχρονική άρνηση της Άγκυρας να αντιμετωπίσει κρίσιμα κεφάλαια του παρελθόντος της.
Η επιχειρηματολογία του δεν περιορίζεται στην ιστορική μνήμη. Θέτει το ζήτημα της σχέσης ανάμεσα στην άρνηση της ευθύνης και στη διατήρηση πολιτικών συμπεριφορών που απειλούν τα δικαιώματα και την ασφάλεια άλλων λαών.
Το χρέος απέναντι στον Νίκο Καπετανίδη
Το άρθρο ολοκληρώνεται με μια σαφή πρόταση προς την ελληνική πλευρά: την αξιοποίηση του ψηφιοποιημένου αρχείου της «Εποχής» ως εργαλείου διεθνούς ενημέρωσης, ιστορικής τεκμηρίωσης και διεκδίκησης αναγνώρισης της Γενοκτονίας.
Ο Νίκος Καπετανίδης δεν άφησε πίσω του μόνο το παράδειγμα μιας ηρωικής θυσίας. Άφησε μια δημοσιογραφική κληρονομιά η οποία μπορεί να αξιοποιηθεί στον δημόσιο και επιστημονικό διάλογο.
Περισσότερο από έναν αιώνα μετά την εκτέλεσή του, το μήνυμα της ζωής και του έργου του παραμένει επίκαιρο: η ιστορική αλήθεια χρειάζεται τεκμήρια, έρευνα, δημοσιότητα και ανθρώπους αποφασισμένους να την υπερασπιστούν.
Η πρόκληση για την Ελλάδα είναι να μετατρέψει τη μνήμη σε οργανωμένη διεθνή πρωτοβουλία. Να περάσει από τις επετειακές αναφορές στη συστηματική προβολή των πρωτογενών πηγών που διασώθηκαν χάρη στον Καπετανίδη και στην οικογένειά του.
Γιατί η μεγαλύτερη δικαίωση του δημοσιογράφου που οδηγήθηκε στην αγχόνη επειδή έγραφε την αλήθεια είναι να συνεχίσουν τα γραπτά του να μιλούν στη διεθνή κοινότητα.
Η Τουρκία εξακολουθεί να αρνείται τα ιστορικά τεκμήρια της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου. Ένα κράτος που απαιτεί να ελέγχονται οι πράξεις μιας άλλης χώρας δεν μπορεί να εξαιρεί το δικό του ιστορικό παρελθόν από τον ίδιο έλεγχο.
Ο Χρήστος Κωνσταντινίδης είναι Έλληνας δημοσιογράφος και διευθυντής σύνταξης του Geopolitico.gr. Είναι επίσης συνιδιοκτήτης του PontosVoice.com και συνεργάτης του Middle East Forum.
Πηγή : israelhayom.com
The post Χρήστος Κωνσταντινίδης: Η Τουρκία αρνείται να λογοδοτήσει για τα δικά της εγκλήματα first appeared on PontosVoice – H δική σου ΚΑΘΑΡΗ Ποντιακή φωνή.
Πηγή: Read More
Το HellasVoice.gr αποτελεί ένα σύγχρονο ψηφιακό ενημερωτικό μέσο με στόχο την άμεση, αξιόπιστη και πολυθεματική ενημέρωση του κοινού. Με έμφαση στην ελληνική επικαιρότητα αλλά και σε θέματα διεθνούς ενδιαφέροντος, το HellasVoice.gr καλύπτει ένα ευρύ φάσμα ειδήσεων που αφορούν την κοινωνία, την πολιτική, την οικονομία, τον τουρισμό, την υγεία και την καθημερινότητα.
Η πλατφόρμα αξιοποιεί σύγχρονες τεχνολογίες περιεχομένου, συνδυάζοντας επιλεγμένες ειδήσεις από έγκυρες πηγές με πρωτογενές υλικό, προσφέροντας στον αναγνώστη μια ολοκληρωμένη εμπειρία ενημέρωσης. Παράλληλα, δίνεται ιδιαίτερη σημασία στη σωστή δομή των άρθρων, την ταχύτητα φόρτωσης και τη βέλτιστη εμπειρία χρήσης σε κινητές συσκευές.
Στόχος του HellasVoice.gr είναι να αποτελέσει ένα δυναμικό και αξιόπιστο σημείο αναφοράς στον χώρο της ψηφιακής ενημέρωσης, συμβάλλοντας στη διάδοση της πληροφορίας με διαφάνεια, συνέπεια και σεβασμό προς τον αναγνώστη.