Από την ομιλία του Θεοφάνη Μαλκίδη στην Κω, στην εκδήλωση παρουσίασης του βιβλίου του «Μικρά Ασία, Θράκη, Πόντος . H Γενοκτονία και το Τραύμα». Η εκδήλωση οργανώθηκε από την Αστική Εταιρεία «Ιπποκράτης» και τους Συλλόγους Ποντίων και Μικρασιατών Κω και ήταν αφιερωμένη, όπως και το βιβλίο στη μνήμη του πρωταγωνιστή της αναγνώρισης της Γενοκτονίας.Μιχάλη Χαραλαμπίδη (1951-2024).
Ο Ελληνισμός ο οποίος ζούσε για χιλιάδες χρόνια στις ιστορικές του εστίες, υπέστη από τους Νεότουρκους και τους Κεμαλικούς και στο χρονικό διάστημα 1908-1923 ένα μαζικό έγκλημα, πρωτόγνωρο στην ιστορία της ανθρωπότητας. Το έγκλημα στοίχισε τη ζωή σε ένα εκατομμύριο Ελληνίδες και Έλληνες και προσφυγοποίησε πάνω από ενάμιση.
Η ατιμώρητη μέχρι σήμερα Γενοκτονία, σχεδιάστηκε, οργανώθηκε, και τελέστηκε εις βάρος των Ελληνίδων και των Ελλήνων μία δολοφονία και στη συνέχεια έγινε η προσπάθεια διαιώνισής της στους διασωθέντες και της μεταφοράς της στις επόμενες γενιές.
Η στόχευση των υπευθύνων της Γενοκτονίας στις γυναίκες και τα παιδιά, οι βιασμοί, η δημιουργία αγνοουμένων, είναι μερικές από τις τραγικές συνιστώσες του μαζικού εγκλήματος και ταυτόχρονα του τραύματος της Γενοκτονίας.
Όλα τα παραπάνω δυστυχώς, είναι εν πολλοίς άγνωστα και συνεπώς ένας βασικός σκοπός είναι η ανάδειξή τους και η συνεχής προσπάθεια για να μην υπάρξουν ποτέ ξανά. Άλλωστε, όπως είναι γνωστό, ό,τι δεν τιμωρείται επαναλαμβάνεται και μάλιστα με τον πιο επώδυνο τρόπο!
Και ειδικά για τον Ελληνικό λαό η επανάληψη ήταν και οδυνηρή και τραγική: τα εγκλήματα στην Τραπεζούντα, στην Κερασούντα, στη Ραιδεστό, στην Αδριανούπολη, στα Σώκια, στη Σμύρνη, επαναλήφθηκαν στη Βιάννου, στην Κάνδανο, στα Κερδύλια, στους Πύργους, στο Μεσόβουνο, στο Δοξάτο, στο Δομένικο, στην Παραμυθιά, στη Ρόδο, στην Κω, στην Κάλυμνο, στο Δίστομο, στα Καλάβρυτα, στην Κύπρο.
Το έγκλημα
Η Γενοκτονία αποτελεί μία από τις πιο τραγικές σελίδες στην ιστορία της ανθρωπότητας. Πρόκειται για την εκ προθέσεως εξόντωση ή εξάλειψη ενός εθνολογικού, θρησκευτικού ή πολιτιστικού συνόλου και συνοδεύεται από ακραία βία, καταναγκαστικά έργα, εκτοπισμούς και βασανιστήρια.
–
Η έννοια της Γενοκτονίας αναδείχθηκε και επίσημα για πρώτη φορά κατά τον 20ο αιώνα, μετά τις φρικαλεότητες του Α’ Παγκοσμίου πολέμου και τις Γενοκτονίες που διαπράχθηκαν. Ωστόσο έπρεπε να γίνει άλλος ένας παγκόσμιος πόλεμος και άλλα τόσα εγκλήματα, για να γίνει η Σύμβαση για τη Γενοκτονία και να τιμωρηθούν οι θύτες στα διεθνή ποινικά δικαστήρια.
Το ζήτημα της Γενοκτονίας δεν είναι μόνο ιστορικό, αλλά και ηθικό, τραυματικό και πολιτικό, καθώς αναδεικνύει τη δύναμη της μνήμης και τη σημασία της αναγνώρισης, επούλωσης και της αποδοχής των εγκλημάτων αυτών, προκειμένου να διασφαλιστεί ότι δεν θα επαναληφθούν στο μέλλον.
Αν και οι προσπάθειες για την καταδίκη και την πρόληψη της Γενοκτονίας έχουν ενταθεί διεθνώς, το ζήτημα παραμένει ανοιχτό και συνεχώς επίκαιρο, με πληθώρα σύγχρονων παραδειγμάτων να υπενθυμίζουν την ανάγκη για προσοχή και δράση.
Τα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας αναφέρονται σε μια σειρά από απάνθρωπες πράξεις που διαπράττονται σε μεγάλη κλίμακα και έχουν ως στόχο την εξόντωση ή την αποδιοργάνωση ενός ολόκληρου πληθυσμού ή κοινωνικής ομάδας, βασισμένα σε λόγους όπως η φυλή, η θρησκεία, η εθνικότητα, ή η πολιτική τους ταυτότητα.
Αυτά τα εγκλήματα περιλαμβάνουν, αλλά δεν περιορίζονται σε, πράξεις όπως η Γενοκτονία, τα βασανιστήρια, οι βιασμοί, οι εκτοπισμοί, η καταναγκαστική εργασία, η εκτέλεση αμάχων, η σκλαβιά και η διαρκής καταπίεση.
Μετά το τέλος του Β’ Παγκοσμίου πολέμου, όταν καταδικάστηκαν οι Γερμανοί Ναζί και οι Ιάπωνες για τις φρικαλεότητες που διέπραξαν, το διεθνές δίκαιο έχει καθιερώσει τα εγκλήματα αυτά ως πράξει που υπερβαίνουν τα όρια των εθνικών συνόρων και απαιτούν διεθνή καταδίωξη και τιμωρία.
Οι πράξεις αυτές θεωρούνται σοβαρές απειλές για την παγκόσμια ειρήνη και ασφάλεια, και για το λόγο αυτό, διεθνείς οργανισμοί όπως το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο έχουν δημιουργηθεί για να επιδιώκουν την τιμωρία των υπευθύνων και να αποτρέπουν την επανάληψή τους.
Εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας αγγίζουν τον πυρήνα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και καταδεικνύουν την ανάγκη για προστασία των ατόμων από τις αυθαίρετες και ακραίες κρατικές ή άλλες επιθέσεις, με σκοπό τη διασφάλιση της αξιοπρέπειας και των θεμελιωδών δικαιωμάτων όλων των ανθρώπων.
Παρότι λοιπόν υπήρχε η τεκμηρίωση για τη Γενοκτονία που υπέστη ο Ελληνισμός και άλλοι λαοί όπως οι Αρμένιοι, οι Ασσύριοι, πολιτικές, προσεγγίσεις, αντιλήψεις, συμφέροντα και λογικές οι οποίες δεν συμβάδιζαν με την ιστορική αλήθεια, η αναγνώριση άργησε να έρθει, αφού μεσολάβησε μία μακρά περίοδο σιωπής.
Έτσι μία από τις πράξεις που πρέπει να γίνουν είναι να σπάσει αυτή η σιωπή, να επουλωθεί το τραύμα της Γενοκτονίας.
Το τραύμα
Μαζί με την απώλεια της ζωής, μία σημαντική επίπτωση της Γενοκτονίας είναι το τραύμα, το οποίο αποτελεί μία από τις πιο καταστροφικές και μακροχρόνιες ψυχολογικές συνέπειες που αφήνουν πίσω τους τα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας.
Οι επιπτώσεις της Γενοκτονίας δεν περιορίζονται μόνο στην άμεση απώλεια ζωών και στη φυσική καταστροφή, αλλά επεκτείνονται σε βαθύτερους ψυχικούς και συναισθηματικούς τραυματισμούς που κληροδοτούνται από γενιά σε γενιά.
Τα θύματα, οι επιζώντες και οι απόγονοί τους αντιμετωπίζουν αόρατους, αλλά εξαιρετικά δυνατούς δεσμούς με το παρελθόν τους, που αναδύονται μέσα από τον φόβο, τον πόνο και τη μνήμη των βιωμάτων τους. Το τραύμα της Γενοκτονίας δεν είναι απλώς μια ατομική εμπειρία, αλλά διαμορφώνει συλλογικές ταυτότητες και κοινωνικές δομές, διαπερνώντας όλη την κοινωνία και επηρεάζοντας τις σχέσεις, τη μνήμη και την εθνική συνείδηση.
Η αποδοχή και η κατανόηση του τραύματος της Γενοκτονίας είναι θεμελιώδης για τη διαδικασία της θεραπείας, της αποκατάστασης και της πρόληψης της επανάληψης τέτοιων φρικαλεοτήτων στο μέλλον.
Το τραύμα της Γενοκτονίας, είναι ένα βαθύ και πολύπλοκο φαινόμενο με μακροχρόνιες και συνεχείς επιπτώσεις στα πρόσωπα, στα έθνη και την ανθρωπότητα στο σύνολό της και έθεσε υπό αμφισβήτηση θεμελιώδεις αξίες και πεποιθήσεις σχετικά με την ανθρωπότητα, τη δικαιοσύνη και την ύπαρξη του κακού.
Η Γενοκτονία άφησε ανεξίτηλες πληγές σε ολόκληρες κοινότητες και λαούς, δημιουργώντας ένα συλλογικό τραύμα που μεταφέρεται από γενιά σε γενιά. Οι απόγονοι των επιζώντων της Γενοκτονίας συχνά βιώνουν ψυχολογικά τραύματα, ακόμα κι αν δεν βίωσαν άμεσα τα γεγονότα.
Το τραύμα ήταν μέρος του σχεδίου της Γενοκτονίας με άμεσες και μακροχρόνιες επιπτώσεις (χηρεία, ορφάνια, αγνοούμενοι, βιασμοί κ.ά) Για την ανάδειξη του τραύματος και ειδικά των γυναικών και των παιδιών, οφείλουμε πολλά στον αείμνηστο Μιχάλη Χαραλαμπίδη, ο οποίος μίλησε και έγραψε πρώτος για τα ζητήματα αυτά.
Η αντιμετώπιση του τραύματος της Γενοκτονίας είναι μια σύνθετη και μακροχρόνια διαδικασία που
The post Θεοφάνης Μαλκίδης: Η Γενοκτονία και το τραύμα, η απαράγραπτη απαίτηση για δικαιοσύνη και αναγνώριση. first appeared on PontosVoice – H δική σου ΚΑΘΑΡΗ Ποντιακή φωνή.
Πηγή: Read More
Το HellasVoice.gr αποτελεί ένα σύγχρονο ψηφιακό ενημερωτικό μέσο με στόχο την άμεση, αξιόπιστη και πολυθεματική ενημέρωση του κοινού. Με έμφαση στην ελληνική επικαιρότητα αλλά και σε θέματα διεθνούς ενδιαφέροντος, το HellasVoice.gr καλύπτει ένα ευρύ φάσμα ειδήσεων που αφορούν την κοινωνία, την πολιτική, την οικονομία, τον τουρισμό, την υγεία και την καθημερινότητα.
Η πλατφόρμα αξιοποιεί σύγχρονες τεχνολογίες περιεχομένου, συνδυάζοντας επιλεγμένες ειδήσεις από έγκυρες πηγές με πρωτογενές υλικό, προσφέροντας στον αναγνώστη μια ολοκληρωμένη εμπειρία ενημέρωσης. Παράλληλα, δίνεται ιδιαίτερη σημασία στη σωστή δομή των άρθρων, την ταχύτητα φόρτωσης και τη βέλτιστη εμπειρία χρήσης σε κινητές συσκευές.
Στόχος του HellasVoice.gr είναι να αποτελέσει ένα δυναμικό και αξιόπιστο σημείο αναφοράς στον χώρο της ψηφιακής ενημέρωσης, συμβάλλοντας στη διάδοση της πληροφορίας με διαφάνεια, συνέπεια και σεβασμό προς τον αναγνώστη.